Gevlucht voor dodelijke natuurbrand Zuid-Spanje: 'Buren kwamen waarschuwen'

Twee dagen na het uitbreken van de hevige branden in de Spaanse provincie Almería krijgt de brandweer het vuur steeds beter onder controle. Mensen uit de getroffen gebieden kunnen nog niet bevatten wat hun is overkomen. Nog nooit kwamen er zo veel mensen om het leven door een natuurbrand in Spanje.

Terwijl de eerste geëvacueerden al naar huis mogen, zijn er nog veel mensen voor wie dat te gevaarlijk is. Ze verblijven bij familie, in hotels of in sportcentra in de omgeving. Zo ook in de sporthal van Garrucha, een dorp aan de kust. Voor de sporthal op een bankje zit de familie Padilla González.

Maria José Padilla is duidelijk ontdaan door wat haar is overkomen en door de onzekerheid die heerst. "We weten niet wanneer we naar huis kunnen", zegt ze. "Ze geven ons weinig informatie, vertellen ons helemaal niks."

Over de hulp die ze in de sporthal krijgen is ze wel tevreden. "Hier zijn we met open armen ontvangen", zegt ze met tranen in haar ogen. "Je hoeft niet meer te huilen", troost haar bejaarde moeder Ana haar. Ook zij heeft de afgelopen nachten in de sporthal moeten slapen. Daar is een slaapplek voor zo'n 300 geëvacueerden.

De Brit Kenneth Rivers loopt een rondje met zijn hondje. Ook zij zijn voor het natuurgeweld gevlucht uit Bédar. De man, die al op leeftijd is, beschrijft de angst toen het vuur dichtbij kwam.

"Ik stond zonder shirt op mijn balkon toen mensen mij kwamen waarschuwen", vertelt hij. "Het vuur bleef maar groeien omdat er veel wind stond." Volgens de Brit was iedereen in paniek; hij hoorde het geschreeuw van kinderen.

Bédar is het dorp waar de dodelijke slachtoffers vielen. Het vuur greep daar snel om zich heen. Een journalist die inmiddels in het dorp is geweest, stelt de familie Padilla gerust. Maria José beschrijft waar hun huis zou moeten staan en volgens de journalist zijn in die buurt geen huizen getroffen.

Nu de brand steeds meer onder controle is, worden de wegen in het gebied een voor een vrijgegeven. De regio rond Los Gallardos, waar de brand begon, is een van de droogste gebieden van Europa. Op sommige plekken lijkt het net een woestijn. Daardoor kon het vuur zich snel verspreiden. De vegetatie langs de snelweg is op sommige plekken dan ook helemaal zwartgeblakerd.

Tuinslang

"Ik denk dat het hier in maart voor het laatst heeft geregend", zegt Sarah Brumley. De Britse gepensioneerde woont met haar man naast een van de plekken waar het vuur zou kunnen zijn ontstaan. "Onze buren kwamen ons waarschuwen dat ze het hier zagen branden", zegt ze wijzend naar een totaal weggevaagd stuk natuur. Met een tuinslang probeerden ze de omgeving rond hun huis nat te houden.

"Gelukkig kwam de brandweer snel", zegt haar man David. Ook de burgemeester was met de brandweer meegekomen. "Ze bevalen ons de tuinslang neer te leggen en zo snel mogelijk weg te gaan." Het stel wist hun telefoon en oplader nog mee te nemen. In de paniek vergaten ze een schoon setje kleding te pakken. "We vergaten zelfs de deur af te sluiten", zegt David.

Ze hadden geluk: de wind stond gunstig, alle huizen in de buurt bleven gespaard. In tegenstelling tot de mensen in Bédar mochten ze ook vrij snel terug naar huis.

Elektriciteit is er alleen niet. Vrijwel alle elektriciteitspalen in de omgeving zijn beschadigd. Hoelang de Brumleys en hun buren zonder stroom zullen zitten is onduidelijk. Toch zijn ze blij om weer thuis te zijn; ze zijn met de schrik vrijgekomen. ...