The Jerusalem Post
중도 성향
사회
High Court rules that Justice Minister Yariv Levin must cooperate with rulings
The two parties must cooperate on a variety of matters that require joint action, including appointing judges and court officials.
"LEVIN" · 총 83건
필터 보기현재 지수
50.3
0 = 부정 우세
50 = 중립
100 = 긍정 우세
최근 7일 기준 87,120건을 분석한 결과, 뉴스 심리지수는 50.3(균형)입니다. 긍정 4,383건(5.0%)·중립 80,689건(92.6%)·부정 2,048건(2.4%)이며, 중립 비중이 뚜렷하게 높습니다. 성향 지수는 종합 15.0(중도 균형)입니다.
The two parties must cooperate on a variety of matters that require joint action, including appointing judges and court officials.
Tweeënhalf jaar lang versloeg Hisham Zaqout als journalist de oorlog in Gaza. Hij is nu in Nederland om met zijn ervaring journalisten in conflictgebieden te helpen. Dat doet hij door onderzoek te doen doen naar de overlevingsstrategieën van Palestijnse journalisten. Daarvoor kreeg hij een beurs van onderzoeksinstituut NIAS, dat een speciaal programma heeft voor onderzoekers uit oorlogs- en conflictgebieden. Zaqout kwam in februari naar Nederland. Hij is een van de drie Gazanen die via de rechter probeerde af te dwingen dat het ministerie van Buitenlandse Zaken hem zou helpen om zijn visum op te halen. Dat lag klaar in Jordanië, maar zonder hulp kwamen de drie Gaza niet uit. De bestuursrechter oordeelde dat Nederland hen niet hoefde te helpen. Op Zaqout had die uitspraak geen effect meer, hij was net in Nederland aangekomen met hulp van Qatar. Zijn werkgever Al Jazeera heeft in de Qatarese hoofdstad Doha zijn hoofdkantoor. Nooit gedacht aan stoppen Zeventien jaar werkt Zaqout voor de Arabische nieuwszender, de laatste 2,5 jaar vanwege de oorlog van Israël tegen Hamas onder zeer moeilijke omstandigheden. "Als correspondent maakte ik reportages en deed ik veel live verslag. We hadden geen kantoor meer. Mijn collega's en ik woonden in tenten en hadden vaak geen toegang tot schoon drinkwater, eten, genoeg benzine of een auto die werkte. Ondertussen werden we door het Israëlische leger aangevallen," vertelt hij. Dertien van zijn ruim dertig collega's kwamen om het leven. Volgens de Verenigde Naties zijn er sinds het begin van de oorlog in Gaza bijna 300 journalisten vermoord. Aan stoppen heeft Zaqout nooit gedacht. "Ik had geen keuze, we konden niet weg. Dus dan doe je wat wel kan en dat is werken. Het is de enige manier waarop we de rest van de wereld konden laten zien wat hier gebeurde." Behalve dat hij met het verlies van collega's te maken had, verloor hij 120 familieleden. Dat zijn naasten, maar ook verre familieleden. Familie die het overleefde, heeft hij in Gaza moeten achterlaten. Zijn vrouw en kinderen konden wel samen met hem Gaza te verlaten, zij wonen in België. Helpen op afstand Hoewel Zaqout niet meer in Gaza is, probeert hij zijn collega's waar hij kan vanuit Nederland te ondersteunen. "Veel van de apparatuur die ze gebruiken is beschadigd of werkt niet meer. Ze gebruiken hun mobiele telefoons om verslag te doen. Ik help ze om technologische problemen die ze hebben op te lossen." Ook schrijf hij nieuwsartikelen of reportages over Gaza. "Ik ben op een veilige plek, ik heb hier alles wat ik nodig heb. Ik werk nog steeds in Gaza, maar op afstand." Hoewel hij van zijn werk hield, mist hij het niet. Zijn collega's mist hij wel. "Ik leefde 2,5 jaar met hen. Mijn collega's zijn niet enkel mijn collega's. Ze zijn mijn vrienden." Sinds 10 oktober 2025 geldt er een staakt het vuren in Gaza. Toch betekent dat volgens Zaqout dat er voor zijn collega's weinig is veranderd. Ze wonen nog steeds in tenten, hebben geen kantoor en hebben nog dagelijks met bombardementen te maken. Journalisten zijn doelwit De ervaring die hij als journalist in Gaza heeft opgedaan, probeert hij nu in te zetten om collega's in conflictgebieden te helpen. Vijf maanden lang doet hij onderzoek bij het NIAS. Hij krijgt er gedurende zijn onderzoeksperiode onderdak, een kantoor, een beurs en hij heeft veel contact met Nederlandse en internationale onderzoekers die hier ook tijdelijk zijn. Zaqout onderzoekt hoe het journalisten in Gaza lukt om, ondanks pogingen om hen het zwijgen op te leggen, toch verslag te doen en te overleven. Hij hoopt uiteindelijk te kunnen helpen de handleiding voor journalisten in conflictgebieden van de International Federation of Journalists te actualiseren. "Toen ik op de universiteit zat, leerden we over de handleiding, die bevat veiligheidsprotocollen. In Gaza werken die niet. Niet alleen burgers, maar ook journalisten werden aangevallen. Wat doe je dan? Onderdeel moet zijn hoe je als journalist overleeft wanneer je wordt aangevallen en niet aan je basisbehoeften kunt voldoen, maar ook hoe je schrijft, filmt en live verslag doet met je mobiele telefoon. Welke applicaties handig zijn en hoe nieuwsredacties daar beter op ingericht kunnen worden." Eind juli zit zijn tijd in Nederland erop. Als journalist krijgt hij naar eigen zeggen geen toestemming om terug te gaan naar Gaza. "Ik was correspondent en dat werk wil ik voortzetten. Al Jazeera heeft verspreid over de wereld meer dan 100 kantoren. Ik ga daar werken waar ik nodig ben."
Nergens ter wereld kijken meer mensen naar het wereldkampioenschap voetbal dan in China. Tijdens het vorige WK van 2022 was China goed voor de helft van alle kijkuren op digitale en sociale platforms wereldwijd. Opmerkelijk, want het nationale elftal deed net als deze zomer zelf niet mee. Toch geeft dat enorme publiek China grote invloed binnen het mondiale voetbal. Minder dan een maand voor de start van het WK 2026 bereikten de Chinese staatstelevisie en de FIFA een akkoord over de uitzendrechten. Volgens verschillende Chinese bronnen vroeg de FIFA zo'n 300 miljoen dollar, maar betaalde China uiteindelijk 110 miljoen. De deal wordt door de Chinese staatsmedia dan ook gezien als bewijs dat de FIFA en het wereldwijde voetbal China nodig hebben en niet andersom. Voetbal populair De FIFA en China hebben al decennia een hechte band. In 2004 noemde toenmalig FIFA-voorzitter Sepp Blatter China een van de bakermatten van het voetbal. Hij refereerde hierbij aan Cuju, een spel dat zo'n 200 jaar voor Christus in China ontstond en wordt gezien als een vroege vorm van voetbal. De erkenning is voor China het bewijs dat ze er in het mondiale voetbal toe doen. Maar voetbal werd in China pas echt populair in de jaren 90 door de komst van de televisie en de oprichting van de eerste moderne profcompetitie. "Overal voetbalden mensen in de publieke ruimte en dit werd ook gestimuleerd", vertelt Li Shitao, oprichter van een voetbalschool in Peking. "De Chinese overheid zag de sport als symbool van een sterk, modern en internationaal land." Volgens Rowan Simons, auteur van het boek Bamboo Goalposts over de voetbalgeschiedenis van China, keken in 1995 een half miljard Chinezen naar de competitiewedstrijden. Matige prestaties Maar terwijl China zich economisch ontwikkelde, veranderde de samenleving, vertelt Li. "Kinderen moesten meer studeren en kregen minder tijd om buiten te spelen. Met als resultaat dat niet alleen het aantal voetballende kinderen daalde, maar ook het niveau van het Chinese voetbal." En dat blijkt ook uit China's uitblijvende WK-deelname. De enige keer dat China zich voor een WK kwalificeerde, was kort na de populariteitspiek, in 2002. Tegen Brazilië waren de Chinezen dicht bij een historische treffer, maar de bal raakte de paal. Met nul doelpunten eindigde het Chinese avontuur in de groepsfase. Grootste plannen De Chinese voetbalfans kregen weer hoop toen de overheid in 2015 met een nationaal ontwikkelingsplan voor het voetbal kwam. Hierin staat dat China een voetbalwereldmacht wil zijn in 2050. Het land dient dat te bereiken door het WK te organiseren, zich met regelmaat te kwalificeren en uiteindelijk het WK te winnen. In de jaren daarna werden duizenden voetbalvelden aangelegd, opleidingscentra geopend en buitenlandse talenten aangetrokken. Ook trapte president Xi, van wie gezegd wordt dat hij een voetballiefhebber is, regelmatig een balletje. Maar alle aandacht mocht niet baten. Het Chinese mannenteam staat momenteel 94ste op de FIFA-ranglijst de laagste positie in meer dan tien jaar. Naast het gebrek aan spelers is daar volgens Li, van de voetbalschool in Peking, nog een reden voor. "In China wordt voetbal vaak benaderd als iets dat je kunt aanleren door discipline en studie. Al die voetbalscholen volgen hetzelfde voetbalcurriculum." Volgens hem is er voor vrijheid, creativiteit en plezier nauwelijks ruimte. Voetbal wordt door ouders gezien als carrièrepad. "Maar als er geen passie is, kun je ook geen topspelers ontwikkelen", is Li's overtuiging. Het nationale vrouwenelftal presteert overigens aanzienlijk beter. De ploeg plaatste zich meerdere keren voor het WK en staat zestiende op de wereldranglijst. Corruptie Een andere oorzaak van de malaise in het mannenvoetbal is de hardnekkige corruptie. De afgelopen jaren werd zowel een ex-bondscoach als het voormalig hoofd van de Chinese voetbalbond veroordeeld voor het aannemen van steekpenningen. Ze kregen gevangenisstraffen van respectievelijk twintig jaar en levenslang. Toch lijken de problemen daarmee niet verdwenen. Recent kwam opnieuw een groot netwerk van wedstrijdvervalsing aan het licht waarbij tientallen clubs betrokken zouden zijn. Hoewel de overheid z'n investeringen in het voetbal de afgelopen jaren iets heeft teruggeschroefd, zowel in binnen- als buitenland, blijft het een economische grootmacht binnen het wereldwijde voetbal. De vraag is wanneer die overmacht zich zal uiten op het scorebord.
Reddingswerkers in Laos hebben hun zoektocht naar de twee laatste vermiste goudzoekers in een grot gestaakt. De reddingsoperatie is volgens hen te gevaarlijk geworden en de overlevingskansen van de twee mannen zijn sterk afgenomen. Twee weken geleden raakten acht plaatselijke goudzoekers in de problemen in de provincie Xaysomboun, nadat een grot was volgestroomd met water door zware regenval en een aardverschuiving. Een van de mannen wist te ontkomen en schakelde hulp in. Vervolgens kwam een internationale reddingsoperatie op gang, met onder anderen specialisten uit Laos, Maleisië, Thailand, Finland en Japan. Na anderhalve week werden vijf goudzoekers bevrijd. Ze konden gered worden nadat water uit delen van het grottencomplex was weggepompt. De vijf verklaarden dat de overige twee mannen via een andere ingang de grot waren binnengegaan. 'Zoektocht beëindigd' Een van de reddingswerkers, de Maleisische grotduiker Lee Kian Lie, zei vandaag tegen persbureau AFP dat de zoektocht "beëindigd" was. Het voortzetten van de zoektocht was volgens hem gevaarlijker dan verantwoord was, gezien de steeds kleinere kans dat de mannen nog gered konden worden. "We waren er zo dichtbij," zei Lee, die de reddingsoperatie omschreef als de gevaarlijkste die hij ooit meemaakte. "Het water in de grot was nog beheersbaar, maar de ingang van de grot begon instabiel te worden." Nieuwe regenval Er wordt nog wel doorgegaan met het wegpompen van water uit de grot. Volgens de leider van het Thaise reddingsteam, Kengkad Bongkawong, is dat de enige aanpak die nog effect kan hebben. Hij schrijft in een verklaring dat er voedsel- en overlevingspakketten zijn achtergelaten op meerdere plekken in de grot. "Als wonderen bestaan, geloof ik dat hun expertise hen veilig naar buiten zal leiden." De omstandigheden in de grot zijn volgens de reddingswerkers sterk verslechterd door nieuwe regenval. Daardoor is het waterpeil gestegen en zijn delen van het grottencomplex moeilijker en gevaarlijker bereikbaar geworden.
Het kabinet wil in de komende vier jaar 75.000 statushouders aan het werk helpen. Dat schrijft minister Aartsen van Werk en Participatie in een brief aan de Tweede Kamer, waarin hij de hoofdlijnen van de plannen schetst. Hij wil na de zomer de plannen verder uitwerken. Het kabinet vindt dat er te veel nieuwkomers in Nederland verblijven die niet werken. Het kabinet vindt dat niet uit te leggen in een tijd van grote personeelstekorten, waarin werkgevers grote behoefte hebben aan mensen. Lange asielprocedures, het gebrek aan woningen en taalobstakels leiden ertoe dat statushouders lastiger een baan vinden, concludeerde de Algemene Rekenkamer in januari. Uit cijfers blijkt dat statushouders langzaam integreren. Van de statushouders die in 2021 een verblijfsvergunning kregen, was na twee jaar slechts 21 procent aan het werk. Na ongeveer acht jaar stijgt het aandeel werkenden naar gemiddeld 57 procent. Ook dat percentage blijft achter bij het gemiddelde van de Nederlandse bevolking: in het tweede kwartaal van 2025 werkte 81 procent van de Nederlanders. Voldoening en eigenwaarde De plannen van Aartsen hebben het motto Werk en Meedoen voor nieuwkomers. De minister wil het de standaard maken dat er in de asiel- en inburgeringsfase kan worden gewerkt. Werk in de asielopvang wordt daarin los genoemd, omdat mensen daar tot drie jaar zitten voordat ze zich vestigen in een gemeente. "Betaald werk moet de standaard worden. Werk geeft voldoening en eigenwaarde. Nieuwkomers hebben talenten. Zij kunnen én willen werken. Het is een gemiste kans dat zoveel mensen geen baan hebben. Daar moeten we verandering in brengen. Want wie werkt, draagt bij en doet mee aan onze samenleving", aldus minister Aartsen. Het moet volgens hem normaal worden dat mensen naast hun inburgeringslessen vier dagen per week kunnen werken. Alleen als er zwaarwegende redenen zijn, hoeft dat niet. Relevante werkervaring Ook moet het wat hem betreft makkelijker worden dat statushouders met relevante werkervaring snel aan de slag kunnen in sectoren met tekorten, zoals de bouw en de zorg. En er komt een traject om relevante werkervaring of opleiding vanuit het land van herkomst aan de Nederlandse maatstaven te laten voldoen, luidt het in de brief aan de Kamer. Om de plannen mogelijk te maken wil het kabinet "hobbels wegnemen", zoals nieuwkomers die de taal niet spreken of niet beschikken over de nodige diploma's, of werkgevers die terughoudend zijn om een statushouder in dienst te nemen. Aartsen gaat de komende periode in gesprek met werkgevers en brancheorganisaties, om afspraken te maken over werkplekken voor nieuwkomers. 'Startbanen' In april schreef Aartsen al aan de Tweede Kamer dat het kabinet ook wil inzetten op het aanbieden van zogenoemde 'startbanen'. Die zijn bedoeld voor statushouders nadat ze zich in een gemeente hebben gevestigd. Startbanen zijn bedoeld als werkgelegenheid waarin je ook kunt meekomen als je nog niet goed Nederlands spreekt, met name in de logistiek, horeca en bouw. In Amsterdam, Rotterdam en Eindhoven loopt al drie jaar een proef met startbanen, op initiatief van Aartsen uit de periode dat hij nog Kamerlid was voor de VVD.
Imagem do filme 'Canecão – Tantas emoções', dirigido e roteirizado por Bruno Levinson Reprodução / Vídeo ♫ CRÍTICA DE DOCUMENTÁRIO MUSICAL Título: Canecão – Tantas emoções Direção e roteiro: Bruno Levinson Cotação: ★ ★ ★ 1/2 ♬ Parte expressiva da história da música brasileira foi escrita no Canecão de 9 maio de 1969 – dia em que uma incendiária Maysa (1936 – 1977) inaugurou como casa de shows bem produzidos a então cervejaria aberta em 1967 na zona sul da cidade do Rio de Janeiro (RJ) – a 17 outubro de 2010, dia em que Bibi Ferreira (1922 – 2019) fez o último espetáculo da casa, então já envolta em aura mítica. Atração da Mostra Brasil da 18ª edição do In-Edit Brasil – Festival Internacional do Documentário Musical, programada para acontecer em São Paulo (SP) de 17 a 28 de junho, o filme “Canecão – Tantas emoções” reúne histórias dessa casa prevista para ser reaberta em 2027 como espaço cultural. Talvez pelas preferências musicais de Bruno Levinson, diretor e roteirista do documentário viabilizado pela produtora Raccord, o filme enfatiza a tomada do Canecão pela geração pop dos anos 1980 a partir da estreia em 198d o show “Radioatividade”, da banda Blitz. A maioria dos cantores entrevistados – Bruno Gouveia, Evandro Mesquita, Fernanda Abreu, Leo Jaime, Lobão, Paulo Ricardo, Ritchie e Roberto Frejat, entre outros nomes – é dessa geração pop, opção fora de sintonia com o fato de o Canecão ter sido, sobretudo nos anos 1970, “o templo sagrado da MPB”, como resume Lobão. Mesmo focado em algumas das tantas emoções do título, o filme flui bem porque, gerações e preferências à parte, o importante é que todo mundo viveu emoções no Canecão. Não somente no palco, como na plateia, como ressalta Zélia Duncan, que lembra a noite em que foi avisada pela empresária Beth Araújo de que o Canecão havia acabado de pôr o letreiro que promovia o primeiro show da cantora na casa. Claro que Zélia cumpriu o ritual dos artistas debutantes na casa e foi para a porta do Canecão tirar foto à frente do ansiado letreiro. Roberto Carlos lembra no filme, em depoimento emocionado, a importância que o Canecão teve na carreira do cantor a partir de 1970 Reprodução / Vídeo “O Canecão não era só um casa de shows. Era o lugar onde todo mundo queria estar”, sentencia a empresária Marilena Gondim, um dos poucos entrevistados que quebra a corrente romântica de depoimentos sobre a casa. “Não era fácil trabalhar no Canecão. Era tudo muito informal. Apesar de pior, o Canecão era melhor”, contemporiza Gondim. Representante da realeza da música brasileira que dominou o Canecão nos anos 1970, Roberto Carlos – cujo primeiro grande show, “Roberto Carlos a 200 km por hora!”, estreou na casa em 3 de setembro de 1970 – dá depoimento que valoriza o documentário. “O Canecão foi um marco importantíssimo na minha vida porque mostrou para o público e para a crítica que eu sabia fazer mais do que fazia na Jovem Guarda”, contextualiza Roberto, ressaltando a importância de Luís Carlos Miele (1938 – 2015) e Ronaldo Bôscoli (1928 – 1994) como produtores do espetáculo em que o artista deixou de ser visto como “cantor de iê-iê-iê”, expressão usada pelo próprio Roberto Carlos no filme. Além de artistas, Bruno Levinson entrevista funcionários da casa, como garçonetes, o assessor de imprensa Luiz Menna Barreto e o produtor artístico Jerson Alvim, falecido em 2025 aos 83 anos. Alvim teve atuação decisiva na história do Canecão como mediador entre os interesses da casa e as reivindicações dos artistas e empresários. É ótimo o causo contado por ele sobre o breve impasse entre Chico Buarque e Tom Jobim (1927 – 1994) em torno de datas de shows. O toque de emoção do roteiro fica por conta do reencontro de Elymar Santos com a jornalista Léa Penteado, assessora de imprensa cujo trabalho foi fundamental para tornar bem-sucedido – tanto artisticamente quanto economicamente – o sonho do então desconhecido cantor de se apresentar no Canecão. Enquanto pega Elymar na casa do artista na Ilha do Governador e o conduz de carro até o Canecão, o diretor Bruno Levinson ouve o cantor recontar a saga de ter empenhado apartamento e carro para alugar o Canecão por uma noite, em 12 de novembro de 1985, em ação ousada que deu certo e rendeu ao cantor o convite, feito durante a ousada apresentação, para fazer outros shows na casa, agora sem precisar alugar o espaço. Enfim, entre histórias e lendas, o documentário de Levinson lembra que o Canecão abriu as portas para os bailes da pesada que reuniram jovens multidões nos anos 1970, no apogeu do movimento Black Rio. Há também takes dedicados ao afamado show feito no Canecão em 1987 pela banda britânica Echo & The Bunnymen. Em contrapartida, o roteiro omite a chegada do sertanejo à casa em 1991, com apresentação da dupla Chitãozinho & Xororó, e ignora shows emblemáticos feitos pelas cantoras Elis Regina (1945 – 1982), Gal Costa (1945 – 2022) e Maria Bethânia no Canecão, com a ressalva de que há menções de depoentes às antológicas temporadas dos shows “Brasileiro, profissão: esperança” (1974) – espetáculo que juntou a cantora Clara Nunes (1942 – 1983) e o ator Paulo Gracindo (1911 – 1995) em torno da obra de Antonio Maria (1921 – 1964) e Dolores Duran (1930 – 1959) – e “Chico Buarque & Maria Bethânia” (1975). Enfim, as emoções foram tantas que não caberiam nos 87 minutos do documentário. Dentro do recorte mais pop oferecido pelo diretor e roteirista Bruno Levinson, o filme “Canecão – Tantas emoções” cumpre a função de ressaltar a magia que envolvia uma casa que, como sentenciou Ronaldo Bôscoli, escreveu parte da história da música brasileira. Elymar Santos reconta para o diretor Bruno Levinson a saga de ter alugado o Canecão por uma noite em novembro de 1985 Reprodução / Vídeo
Even as voters head to the polls for primary elections, the U.S. is seeing efforts at the state and federal levels to change how the process plays out. CBS News legal contributor Jessica Levinson discusses who sets the rules for U.S. elections.
Hair stylist Frédéric Fekkai and ex-Miami Beach mayor Philip Levine accused in new testimony, lawmakers reveal Republican lawmakers have asked the Department of Justice to investigate sexual assault allegations involving two men made by Jeffrey Epstein’s longtime assistant. In a transcribed closed-door interview in late May, as part of a congressional investigation into Epstein, Sarah Kellen, one of the late sex offender’s former aides, told the House oversight and reform committee she was “sexually and psychologically abused” by him during her employment – but also alleged she was sexually assaulted by the French celebrity hairstylist Frédéric Fekkai, and by Philip Levine, the former mayor of Miami Beach, in separate incidents in the early 2000s. Continue reading...
President Trump's former national security adviser during his first term, John Bolton, is expected to plead guilty to one count of retaining classified national security information, sources tell CBS News. Contributor Jessica Levinson joins with more insight.
Sete caprinos furtados foram recuperados pela Polícia Civil em Conceição do Coité Polícia Civil Sete caprinos furtados de uma propriedade rural foram recuperados durante a Operação Campo Seguro na quarta-feira (3), em Conceição do Coité, cidade da região sisaleira da Bahia. Os animais foram reconhecidos pelo proprietário e devolvidos após uma diligência realizada na zona rural do município. 📲 Clique aqui e entre no grupo do WhatsApp do g1 Feira de Santana e região Segundo a Polícia Civil, as investigações começaram após produtores rurais registrarem boletins de ocorrência relatando furtos recorrentes de animais. De acordo com os registros, os crimes vinham sendo praticados nos últimos seis meses. Durante as apurações, equipes da Delegacia Territorial de Conceição do Coité e da 15ª Coordenadoria Regional de Polícia do Interior (Coorpin/Serrinha) realizaram diligências para identificar suspeitos envolvidos nos furtos. Em uma das ações, os policiais encontraram caprinos com características semelhantes às descritas pelas vítimas. Veja os vídeos que estão em alta no g1 Com autorização do proprietário do imóvel, foi feita a conferência do rebanho. Na verificação, sete animais foram reconhecidos por uma das vítimas como sendo de sua propriedade. As características informadas anteriormente foram confirmadas no local. Ao ser questionado pelos investigadores, o homem que estava com os animais afirmou que os recolheu após encontrá-los soltos e invadindo sua propriedade, onde estariam causando prejuízos ao consumir uma plantação de palma. Os caprinos foram devolvidos ao dono. Conforme a Polícia Civil, as investigações continuam para identificar outros possíveis envolvidos nos furtos e localizar os demais animais. Com a nova recuperação, já são 11 caprinos localizados e devolvidos aos proprietários durante as ações de combate aos crimes de furto e roubo de animais na região. LEIA MAIS: Dupla é presa suspeita de roubar caprinos de uma fazenda em Uauá Baiana ganha cabra como salário, vira produtora de queijo e acumula medalhas com produtos premiados Municípios da BA têm os maiores rebanhos de caprinos, ovinos e alevinos do país, aponta IBGE Veja mais notícias de Feira de Santana e região. Assista aos vídeos do g1 e TV Subaé 💻
Epstein’s former assistant Sarah Kellen named the two men as being among those who allegedly committed abuse.
Former Miami Beach Mayor Philip Levine and hairstylist Frédéric Fekkai are among the first names to emerge from the investigation
Mannen die in besloten chatgroepen tips uitwisselen over hoe ze hun partner zouden drogeren en verkrachten en daar ook nog de beelden van het misbruik delen. Voor de politie is de grote zedenzaak die vandaag bekend werd 'next level', zegt Gerben Cabboort van het landelijk expertiseteam seksuele misdrijven. "Het is een nieuw fenomeen." Iva Bicanic van het Centraal voor Seksueel Geweld (CSG) noemt de zaak een dieptepunt voor onze samenleving, maar helemaal verbaasd is ze niet. "Ik heb vanuit mijn expertise geleerd dat bij seksueel geweld alles mogelijk is. Alles wat je je niet kunt voorstellen, kan toch gebeuren." De politie heeft acht verdachten in het vizier, vier van hen zijn vorige week daadwerkelijk aangehouden. Ze komen uit verschillende plaatsen in het land en zijn tussen de 21 en 51. Hun huizen zijn doorzocht, computers en telefoons zijn in beslag genomen. Een man van 49 uit Horst aan de Maas zit nog vast. Slachtoffers centraal Verder onderzoek moet uitwijzen hoeveel slachtoffers er zijn en of het daadwerkelijk om de partners van de verdachten gaat. Ook is voor de politie nog onduidelijk of alle verdachten de beelden zelf hebben gemaakt of dat ze het in de chats alleen zo deden voorkomen. Wat voor Cabboort en zijn collega's wel meteen duidelijk was, is dat de vermoedelijke slachtoffers vanaf begin af aan goede begeleiding moesten krijgen. Zij hadden onverwachts de politie op de stoep staan en kregen te horen dat ze mogelijk door hun eigen man zijn misbruikt. Daarvoor schakelde de politie Slachtofferhulp Nederland in en ook het CSG van Bicanic. Zij legt uit dat het sowieso al zeer ingrijpend is als iemands partner wordt aangehouden. Maar van wat slachtoffers hier te horen hebben gekregen, zullen ze helemaal ondersteboven zijn. "Het is gebeurd op een plek die veilig zou moeten zijn: in hun eigen bed, met hun eigen partner", zegt Bicanic. "Dat is een grote schok en dan is er ook nog beeldmateriaal. Ze weten niet hoeveel er is gefilmd of hoe breed het is verspreid. Bovendien kunnen ze zich vanwege de verdovende middelen ook zorgen gaan maken over gezondheidsschade." Alarmsignalen misbruik In deze zaak gaat het om slachtoffers die vermoedelijk zijn gedrogeerd en verkracht. Zij kunnen zich van het misbruik daarom niets herinneren. Gerben Cabboort van de zedenpolitie zegt dat er twee belangrijke alarmsignalen zijn waaraan iemand zulk misbruik toch zou kunnen herkennen: als je 's ochtends met een enorme kater wakker wordt terwijl je de avond ervoor geen drank of drugs hebt gebruikt, is dat een teken dat er iets kan zijn gebeurd. En als je geslachtsdelen dan rood of gevoelig zijn, is dat ook een rode vlag. De slachtoffers moeten hiervan bijkomen en dat gaat het best met familieleden, vrienden en andere mensen om hen heen. Maar ook professionele hulpverlening kan helpen. Bicanic: "In de allereerste fase is er ongeloof en ontkenning. Daarna begint het te landen en komen er woorden. Mensen worden prikkelbaar, emotioneel vlak of juist snel geëmotioneerd." Dat zijn allemaal heel normale reacties op een abnormale gebeurtenis, legt ze uit. Die acute stressreactie zal als het goed is na verloop van tijd ook wel afnemen. "Het klinkt misschien vreemd, maar mensen kunnen met hun naasten een enorme veerkracht tonen." Pelicot Wat daarbij helpt, is om te benadrukken dat de vrouwen niets verkeerd hebben gedaan. Dat is ook de boodschap die Gisèle Pelicot uitdraagt, legt Bicanic uit. De Française werd door haar echtgenoot gedrogeerd en door tientallen mannen verkracht. "Zij sprak duidelijk uit dat de schuld en de schaamte niet bij jou als slachtoffer ligt, maar bij degene die dit heeft gedaan." Het verwerken van seksueel trauma wordt bemoeilijkt als slachtoffers zichzelf iets kwalijk nemen, zegt Bicanic. "Maar in deze situatie, waarin iemand helemaal buiten bewustzijn was en er helemaal geen weet van had, kun je jezelf natuurlijk niets kwalijk nemen." Cabboort zegt dat de zedenpolitie op zoek gaat naar meer slachtoffers. Hij roept vrouwen die denken dat ze hiermee te maken hebben op om zich te melden. "Dat hoeft niet per se bij de politie, maar je kan ook naar het Centrum voor Seksueel Geweld of Slachtofferhulp Nederland gaan." Nieuwsuur maakte een maand geleden deze reportage over een website met daarop beelden van gedrogeerde vrouwen:
"I didn't know how addictive that stuff was."
Cara Delevingne reveals she was taking GHB daily before suffering seizures, sharing new details about her addiction on the "Call Her Daddy" podcast.
While it’s tempting to keep riding the wave, investors would be wise to diversify their portfolios, says Jonathan Levin for Bloomberg Opinion.
Cara Delevingne reveals how it felt to walk for Victoria's Secret Cara Delevingne has opened up about what it was really like to walk in the Victoria's Secret Fashion Show at the height of her modelling career, and the complicated feelings she kept hidden throughout. Speaking on the 3 June...
Sydney Sweeney reportedly insisted on nudity for her Euphoria OnlyFans role, pushing back when creator Sam Levinson suggested toning scenes down.
"Euphoria" creator Sam Levinson reveals Sydney Sweeney pushed back against his plan to shoot her OnlyFans storyline with little or no nudity.
Sam Levinson’s era-defining series has come to an end — leaving a messy legacy