The Straits Times World
중도 성향
사회
US V-P Vance blames murder of British student on migrant ‘invasion’
Henry Nowak was killed by Vickrum Digwa, who lied that he had suffered a racist attack.
"V-P" · 총 17건
필터 보기현재 지수
50.3
0 = 부정 우세
50 = 중립
100 = 긍정 우세
최근 7일 기준 83,743건을 분석한 결과, 뉴스 심리지수는 50.2(균형)입니다. 긍정 4,205건(5.0%)·중립 77,466건(92.5%)·부정 2,072건(2.5%)이며, 중립 비중이 뚜렷하게 높습니다. 성향 지수는 종합 14.7(중도 균형)입니다.
Henry Nowak was killed by Vickrum Digwa, who lied that he had suffered a racist attack.
»Axel« war sein Rollenname in der Comedyserie »Türkisch für Anfänger«, die Axel Schreiber 2006 bekannt machte. Es folgten zahlreiche Auftritte in TV-Produktionen. Nun ist der Schauspieler gestorben, er wurde 49 Jahre alt.
De politie vermoedt dat de 52-jarige Brit die eerder deze week overleed bij een steek- en schietpartij in Heerhugowaard een voortvluchtige crimineel is. NH Nieuws en Het Parool schrijven dat de man ervan werd verdacht in 2017 een echtpaar te hebben doodgeschoten in hun woning aan de Amsterdamse Ceintuurbaan. De Brit raakte maandagavond dodelijk gewond bij een steek- en schietpartij op een bedrijventerrein in Heerhugowaard. Er vielen ook twee gewonden, een man (44) uit gemeente Velsen en een man (65) uit Heerhugowaard. Zij werden overgebracht naar het ziekenhuis en zijn door de politie opgepakt. Naar nu blijkt was de politie al acht jaar op zoek naar de Brit. Hij werd ervan verdacht dat hij bijna negen jaar geleden de Amsterdammer Pieter Hoovers (54) en zijn Thaise vrouw Tae Kaewpanya (32) had vermoord. Hun lichamen werden op 17 juli 2017 gevonden in een appartement aan de Ceintuurbaan in Amsterdam. Het stel woonde in Thailand, maar was voor een vakantie in Nederland. John Mieremet Hoovers was, zo schreef Het Parool destijds, in Amsterdam een bekend figuur voor hij naar Zuidoost-Azië vertrok. Hij was vechtsporter en runde een platenlabel. In de Thaise badplaats Pattaya begeleidde Hoovers vechtsporters en had hij een café. Hij had er ook contact met de Amsterdamse crimineel John Mieremet, voordat die daar in november 2005 werd geliquideerd. Omdat er sinds 2017 nooit een verdachte was opgepakt voor de dubbele moord, kwam een coldcaseteam van de politie in mei 2024 met nieuwe informatie over de vermoedelijke moordenaar en een beloning voor de gouden tip. Onder andere het tv-programma Opsporing Verzocht toonde camerabeelden waarop de verdachte Brit tot drie keer toe in de buurt van de Ceintuurbaan te zien was. Geïdentificeerd De Brit werd nooit opgepakt. Maar volgens NH Nieuws is duidelijk dat de dode man in Heerhugowaard nu door de politie is geïdentificeerd als de 52-jarige verdachte. De politie wil verder niets zeggen, ook niet over de rol van de twee verdachten van maandagavond en hun relatie tot het slachtoffer. De twee liggen nog in het ziekenhuis en worden door de politie vastgehouden in alle beperkingen. Dat betekent dat ze met niemand contact mogen hebben behalve hun advocaat.
De Vlaamse zangeres Margriet Hermans (72) is na een kort ziekbed overleden. Dat heeft haar dochter Celien bekendgemaakt. Hermans was bekend in Vlaanderen als zangeres en televisiepersoonlijkheid. Ook was ze een tijd actief in de politiek. Eind april werd Hermans gediagnosticeerd met kanker. Half mei liet ze weten dat het om een zeldzame vorm ging, waarvoor slechts "beperkte behandelingsopties" waren. Ze bracht de afgelopen weken samen met haar familieleden door en koos voor euthanasie. Buschauffeur Hermans werkte aanvankelijk als docent Frans en Engels. In de jaren 80 begon ze aan de weg te timmeren als zangeres. Ze scoorde hits als Een vriend, Alle mooie mannen zijn zo lelijk (als ik je zie), Laissez rouler le bon temps en Jacqueline. In die jaren deed ze ook vergeefse pogingen om namens België mee te doen aan het Eurovisie Songfestival. "Ik heb zelf ook nooit gedacht dat ik zangeres zou worden", vertelde ze drie jaar geleden aan tijdschrift Humo. "Ik wilde de wereld zien, buschauffeur worden en reizen. Ik vond mezelf niet het uiterlijk van een zangeres hebben. Maar ik zat in het zangkoor en deed dat graag. Ook thuis zong ik voortdurend." Suske en Wiske In diezelfde jaren begon ze bij de Vlaamse radio en tv. Een aantal jaar presenteerde ze de tv-talkshow Margriet, waarin nationale en internationale sterren de revue passeerden. Dat populaire programma maakte van haar een markante Vlaamse bekendheid. Er volgden tal van optredens in met name Vlaamse programma's. Zo was ze als Barones Donderwolk te zien in Samson en Gert. Met de tekst van een van haar eerste hits werd ze vereeuwigd in Suske en Wiske-album Het wondere Wolfje uit 1991. Hermans was in de jaren 90 ook in Nederland op tv te zien, als panellid in het KRO-programma Waku Waku en het NCRV-programma Zo vader, zo zoon. Via vragen moest ze daar zien te achterhalen wie familie was van de gast van die dag. Het lukte haar de moeder van actrice Katja Schuurman aan te wijzen. Nieuw publiek Eind jaren 90 sloeg Hermans een ander pad in: tussen 1999 en 2009 was ze Vlaams parlementslid. In die rol maakte ze zich hard voor meer Nederlandstalige muziek op de Vlaamse publieke omroep. Ook kreeg ze een wet aangenomen waardoor jeugdprogramma's belastingvoordeel ontvingen. Nadat ze in 2009 niet werd herkozen voor de liberale VLD pakte ze haar carrière als artiest weer op. In de jaren die volgden maakte een nieuw publiek kennis met haar, bijvoorbeeld als jurylid bij De Slimste Mens ter Wereld en gast bij The Masked Singer. Verder nam ze in 2022 deel aan het programma Liefde voor muziek, met onder anderen Davina Michelle en Suzan & Freek. Met Lekker blijven hangen scoorde ze de grootste hit uit haar carrière. In Vlaanderen regent het reacties op het overlijden van Hermans. Premier De Wever schrijft dat zijn gedachten uitgaan naar haar familie en naasten. "Ik bewaar warme herinneringen aan haar als collega. Haar goedlachse en eerlijke publieke optredens zullen voortleven in de geesten van zovele Vlamingen." "Voor Vlaanderen was zij een zangeres, een televisiepersoonlijkheid, een politica, een vrouw met een uitgesproken stem en een groot hart", schrijft dochter Celien, zelf ook zangeres van beroep. "Mama heeft het leven geleefd met een intensiteit die zelden voorkomt."
De politie is op zoek naar meerdere verdachten van een zeer gewelddadige mishandeling in een Albert Heijn in het centrum van Groningen. De mishandeling vond plaats op 21 januari en er waren meerdere mannen bij betrokken. Kort na het incident werd een verdachte aangehouden, maar de identiteit van de anderen is nog onbekend. Beelden van de verdachten werden gisteren getoond in het tv-programma Opsporing Verzocht. 'Extreem geweld' De politie spreekt van extreem geweld richting het 19-jarige slachtoffer. Diegene zou buiten op straat een opmerking hebben gemaakt die verkeerd viel bij de groep. Op de door de politie gedeelde beelden is te zien dat het slachtoffer al met een kapotte jas de Albert Heijn invlucht. Hij zoekt vervolgens dekking achter een servicebalie. Een eerste achtervolger deelt vervolgens harde vuistslagen uit. Wanneer een medewerker van de supermarkt probeert in te grijpen, krijgt hij ook klappen. Even lijkt het geweld voorbij, maar kort daarna wordt de supermarkt "overspoeld door aanvallers", aldus de politie. Op de beelden is te zien dat het slachtoffer minutenlang zwaar wordt mishandeld. Zelfs wanneer hij roerloos op de grond ligt, wordt hij geslagen en geschopt door meerdere mannen. Een van hen filmt de actie. 'Hongerige roofdieren' Vanwege de heftigheid van de beelden besloot Opsporing Verzocht om niet alles uit te zenden. Presentator Anniko van Santen spreekt in de uitzending van "een stel hongerige roofdieren". "We gaan u dit niet verder aandoen." Het slachtoffer heeft het zeer gewelddadige geweld overleefd. Hij is zwaargewond en met zwaar hoofdletsel naar het ziekenhuis gebracht. Hoe het nu met hem gaat kan de politie niet zeggen. Meerdere tips De politie was in eerste instantie op zoek naar vier verdachten. Naar aanleiding van de uitzending van Opsporing Verzocht heeft iemand zich gemeld bij de politie. Of dit een van de verdachten is, kan de politie niet zeggen. Wel zijn de beelden en de foto van een van de vier offline gehaald. De politie zegt ook meerdere tips te hebben binnengekregen na de uitzending. De daders hoeven volgens de politie niet uit Groningen te komen. Op de dag van het incident was er op de Grote Markt, dicht bij de supermarkt, een demonstratie voor mensenrechten in Syrië. Hier waren ook veel mensen van buiten de stad bij aanwezig. Onduidelijk is of het slachtoffer en de verdachten ook deelnamen aan de demonstratie. De politie benadrukt dat ze trots is op de medewerkers van de Albert Heijn die "met gevaar voor eigen leven" de verdachten hebben geprobeerd te verjagen. "Zij verdienen een groot compliment."
경북 포항 해상에서 9톤급 어선이 좌초됐으나 승선원 2명이 해경에 의해 무사히 구조됐다. 1일 포항해양경찰서에 따르면 지난 5월 31일 오후 9시 26분께 포항 송도 잠제 수역에서 어선 A호(9톤급)가 좌초됐다. 해경은 V-PASS(어선위치발신장치) 시스템 모니터링 중 위험구역 진입 알람을 확인한 뒤 선장과의 통화를 통해 좌초 사실을 파악하고 포항파출소
Omdat het maar niet lukt de veroordeelde drugscrimineel Jos Leijdekkers uitgeleverd te krijgen door Sierra Leone, gaat het kabinet proberen het ontwikkelingsgeld van de Europese Unie aan het land stop te zetten. Nederland hoopt met hulp van andere Europese landen zo de druk op Sierra Leone op te voeren. "Het is natuurlijk bizar dat wij een land faciliteren of ondersteunen dat tegelijkertijd een veilige haven biedt aan een van de grootste drugscriminelen die we wereldwijd kennen", zei minister Van Weel van Justitie in het tv-programma Buitenhof. De EU heeft voor de periode van 2021 tot 2027 352 miljoen euro aan subsidies aan Sierra Leone toegekend, vermeldt de website van de Europese Commissie. Het West-Afrikaanse land profiteert daarnaast van regionale en internationale EU-programma's. Tachtig jaar aan gevangenisstraf Van Weel noemt de arrestatie van Jos Leijdekkers, ook wel Bolle Jos genoemd, een van zijn grootste prioriteiten. "Deze man heeft naar onze schatting een inkomen van honderden miljoenen euro's per maand in een land met een bruto nationaal product dat lager is dan zijn inkomsten. Dat gaat zo'n land natuurlijk helemaal corrumperen." Daarom wil het kabinet hem daar weghalen, zegt de minister. Ook benadrukt hij dat het tijd is dat Leijdekkers de tachtig jaar gevangenisstraf komt uitzitten die hij opgeteld in Nederland en België heeft gekregen. Begin mei probeerde Van Weel nog op een diplomatieke manier druk te leggen op het uitleveringsproces, door te praten met zijn ambtgenoot van Sierra Leone. Hij kreeg het antwoord dat hij al een half jaar hoort, zegt Van Weel: "Druk mee bezig, procedures lopen, rapport van de politie bijna afgerond". De minister heeft "niet de illusie" dat er via de politiek iets in beweging komt. "Dus zoeken we het ook breder." Via de Europese ontwikkelingsgelden dus. Drugs uit Freetown In Buitenhof haalde Van Weel de grote drugsvangst op de Canarische Eilanden aan van begin mei, een recordvangst van tussen de 30.000 en 45.000 kilo drugs. Een ongekend groot transport, zei de minister daarover, waarvan iedereen weet dat het in Freetown [de hoofdstad van Sierra Leone] geladen is. "Als je kijkt naar de hoeveelheid drugs die van dat schip kwam, kan het niet waar zijn dat daar niet door alle lagen heen medewerking is verleend aan deze operatie." Volgens verschillende bronnen heeft Leijdekkers een relatie met de dochter van president Maada Bio. Dat bemoeilijkt mogelijk de uitlevering. De Telegraaf meldde deze maand dat Nederland een operatie op touw had gezet met speciale eenheden van de politie en de marine om te proberen Leijdekkers op zee in West-Afrika te arresteren. Die actie zou op het laatste moment zijn afgeblazen. Van Weel wilde daar in Buitenhof geen uitspraken over doen.
Minister Vijlbrief wil de komende dagen bij alle partijen in de Tweede Kamer langs om te praten over een soort sociaal akkoord voor de arbeidsmarkt en de economie. Hij wil het daarbij nog niet over geld hebben. Dat zei hij in het tv-programma Buitenhof. Donderdag is er een debat over de eis van de vakbonden. Die willen pas weer aan tafel als de plannen voor een versobering van de WW- en WIA-uitkeringen helemaal van tafel zijn. De werknemers lieten donderdag na een overleg op het Catshuis weten dat zij niet meer in overleg zijn met het kabinet. Ze zitten nog wel met de werkgevers om de tafel en hopen daarmee tot een gezamenlijke voorzet te komen. Vijlbrief zei in Buitenhof dat hij het "alleen maar goed" vindt dat de twee partijen "alvast een beginnetje" maken. Hij hoopt dat ze daar nog voor de zomer mee komen en dat zij dan weer bij het kabinet willen aanschuiven. Hij richt zich nu eerst op de Tweede Kamer, waar het kabinet maar 66 van de 150 zetels heeft en afhankelijk is van de steun van partijen als JA21, GroenLinks-PvdA (Pro), ChristenUnie en 50Plus. Hij wil horen wat zij belangrijk vinden in de te maken afspraken. "Ik weet bijvoorbeeld dat de fractie van JA21 de periode van loondoorbetaling bij ziekte een belangrijk punt vindt voor kleine werkgevers die daar nogal onder lijden. En ik weet dat de fractie van Pro vindt er nog eens naar de sociale zekerheid moet worden gekeken." Stakingen in het ov Vorige week zette het kabinet een streep door het plan om de AOW-leeftijd sneller te verhogen. Over de voorgenomen versoberingen van de werkloosheids- en de arbeidsongeschiktheidsuitkering werd gezegd dat die voorlopig niet doorgaan. De hoop was dat het 'polderoverleg' met werkgevers en vakbonden over "hervormingen van de sociale zekerheid" daardoor weer op gang zou komen. Maar dat was niet het geval. FNV-voorzitter Spekman zei dat het kabinet zich verschuilt achter "verhullend taalgebruik". Volgens hem is er geen sprake van "hervormingen" maar van "bezuinigingen van 6,5 miljard euro" op de WW en de WIA. En die zijn niet helemaal van tafel. "Dus moeten we staken. Niet omdat we dat leuk vinden, maar omdat dit niet als een zwaard van Damocles boven ons hoofd mag hangen." De FNV liet eerder weten op woensdagochtend 24 juni te gaan staken in het ov. Trein-, bus-, tram- en metropersoneel zal pas om 08.00 uur beginnen, waardoor er in de vroege ochtend geen openbaar vervoer rijdt. In het programma WNL op Zondag zei VVD-fractievoorzitter Brekelmans vanmorgen al dat hij niet zal tekenen als de bonden en werkgevers met een gezamenlijke voorstel komen dat minder oplevert dan 6,5 miljard euro. "Die financiële opgave blijft gewoon staan", zei hij. Er kan wat hem betreft wel gesproken worden over "alternatieve oplossingen binnen de sociale zekerheid." Gat op de begroting Minister Vijlbrief is daar minder stellig over. "Mijn grote taak is het om die meerderheid te zoeken. En ik wil de werknemers en werkgevers weer aan tafel hebben." Dat betekent wat hem betreft: "eerst praten over het probleem en de oplossingen en die tabel leggen we even opzij". Die tabel houdt in dat er op de begroting van Vijlbrief een gat kan ontstaan van 6,5 miljard als de verhoging van de AOW-leeftijd en de versobering van de uitkeringsregelingen niet doorgaan. Normaal gesproken moet hij dat probleem op zijn eigen ministerie oplossen en dat zou minister Heinen van Financiën volgens Vijlbrief "in eerste instantie" ook willen. Hij voegt daaraan toe dat "we hier echt met een heel bijzondere situatie te maken hebben", omdat er een minderheidskabinet zit. Of het geld alleen bij Sociale Zaken vandaan komt, hangt wat hem betreft af van de resultaten van alle besprekingen, met Kamer en met de sociale partners.
Trump often compares Vance’s performance to his own achievements.
De Franse zanger en acteur Patrick Bruel annuleert nog eens een reeks concerten van zijn tour. Het gaat om in totaal vijftien optredens, waaronder een festival in Parijs in juli. Hij ligt onder vuur door beschuldigingen van seksueel wangedrag aan zijn adres. Zijn productiebedrijf laat in een verklaring weten dat de zanger zich terugtrekt van de festivals, "omdat hij de evenementen niet wil verstoren". "We nemen dit besluit voor de festivals en het publiek." Bruel is al tientallen jaren een beroemdheid in Frankrijk. Hij speelde in veertig films en scoorde in Nederland een hit met Casser la Voix (1989). Het nummer stond in de Top 2000 van vorig jaar op plek 1765. Gedrogeerd en verkracht In Frankrijk en België zijn er twaalf aanklachten ingediend tegen de 67-jarige zanger wegens seksueel wangedrag. Daarnaast zijn er nog anderen die hem beschuldigen. De zaak kwam aan het rollen in maart door een publicatie van Mediapart, een Franse onderzoeksjournalistieke website. Een van de vrouwen die naar buiten zijn getreden is de bekende tv-presentatrice Flavie Flament. Zij zegt dat de zanger haar in 1991 in zijn huis in Parijs heeft gedrogeerd en verkracht, toen zij 16 was en hij 32 jaar. Na het drinken van thee zou ze buiten bewustzijn zijn geraakt. Toen ze weer wakker werd, zag ze naar eigen zeggen dat ze met Bruel op bed lag en dat hij haar broek aandeed. Bruel liet eerder via zijn advocaat weten dat het verhaal verzonnen is en dat de relatie tussen hem en Flament met wederzijdse instemming was. Flament schreef op Instagram dat Bruel een man is "die mijn jeugd heeft verwoest". "Ik verwacht nu van justitie dat zij naar ons luistert." Bijna 50.000 handtekeningen Ook de Belgische persvoorlichter Karine Viseur is naar buiten gekomen met aantijgingen tegen de Fransman. Ze heeft eind maart een klacht ingediend op beschuldiging van een aanranding in 2010 in Brussel. Tegen de Franse zender BFMTV zegt ze blij te zijn dat het concert van Bruel als headliner op het Bastogne Summer Festival in België is geannuleerd. "Ik heb het gevoel dat er veel verdriet zal zijn bij de fans, maar zij zullen dingen anders zien dan ik." Een petitie van het feministische collectief Salon Féministe, die oproept om de hele tournee van Bruel te schrappen, is inmiddels bijna 50.000 keer ondertekend. De petitie is onder meer ondertekend door de Franse zangeres Pomme en de actrices Anna Mouglalis, Corinne Masiero en Anouk Grinberg. Ereburgerschap opgeschort Patrick Bruel, geboren als Patrick Benguigui in Algerije, verkocht in zijn lange carrière miljoenen albums. Momenteel speelt hij in een toneelstuk in Parijs. Afgelopen woensdag werd een opvoering daarvan verstoord door activisten van het feministische collectief Nous Toutes. Volgens Franse media riepen zij "Bruel, verkrachter!" door de zaal. In juni zou hij aan een tournee beginnen langs 48 steden in Frankrijk, Zwitserland, België en Canada. Naar aanleiding van de beschuldigingen tegen hem waren al eerder concerten afgelast, waaronder drie optredens in Québec in december. Ook besloot de stad Luik het ereburgerschap van de artiest op te schorten. Bruel ontkent de aantijgingen tegen hem.
Measles in the US, a cholera outbreak in the DRC, TB patient registration drops in Cambodia, Kenya, and Mozambique and closer to home, HIV outbreaks in children have all been linked to what doctors have warned are cuts to programmes and disastrous policy changes. Global funding has shrunk for healthcare across countries that need it the most which is why experts in Pakistan are really getting worried. The effects are immediately clear on the ground. In the busy streets of Lyari, Karachi, Amna Sualeh once navigated confidently through her community as a health worker with the Greenstar Social Marketing’s Sitara Baji (star sister) programme. Women trusted her to provide affordable intrauterine devices (IUDs), counselling on how to space out their children, and basic reproductive health services. “Before, with donor support, we could perform IUD insertions for just Rs500,” she says. “Now it costs up to Rs10,000 in private clinics. Many simply can’t afford it anymore.” Her clients, mostly working-class mothers, have begun skipping visits or turning to unsafe alternatives. As Pakistan’s macroeconomic crisis stretches out, many women have stopped coming altogether as their incomes have shrunk. This refrain is repeated across the provinces as overseas development assistance, once an indispensable backbone of the country’s public health system, contracts sharply. While not a principal focus of the global conversation on the impact of the Great Aid Recession, Pakistan enters the second quarter of the 21st century with its health system already stretched thin. It spends just 0.9 per cent of its GDP on public health, far below the WHO’s 5pc benchmark for universal health coverage. Life expectancy is 67.3 years, which is four years below the South Asian average, and conversely, infant and maternal mortality remain stubbornly high at 50.1 deaths per 1,000 live births and 155 deaths per 100,000 live births, respectively, more than double the rates of neighbours such as Bangladesh and Nepal. These outcomes reflect chronic underinvestment, rigid budgetary structures, and a system that has long relied on overseas technical and financial assistance for crucial health functions that domestic resources have not historically covered. For years, overseas development assistance, including both on-budget funds that flowed through government budgets and off-budget funds directed to NGOs, helped bridge key gaps in the system. While it comprised only a small proportion (around 1pc) of public health spending, much of this assistance was for crucial system functions that have historically been underserved in government budgets and policy. This is particularly true for funding from Global Health Initiatives (GHIs), specialised international financing mechanisms that support priority health programmes around the world, through organisations such as the Global Fund for TB, AIDS and Malaria and Gavi. In Pakistan, this support included the less visible aspects of health, such as supply chain logistics, cold chain management and storage, commodity procurement, monitoring support, and technical capacity building across key programmes like mother and child health, family planning, immunisation, HIV-AIDS, malaria and TB. As laid out in a recent report by think tank Tabadlab, the unprecedented global aid retrenchment crisis that has enveloped the world since 2025 has hit many of these programmes hard. USAID’s suspension led to the closure of over 60 UNFPA-run health facilities in Khyber Pakhtunkhwa, directly disrupting care for 1.7 million people and halting HIV-AIDS programmes in Sindh that were providing life-saving medications to patients. Screengrab from Tabadlab research paper on aid cuts. This was followed by reductions in financial commitments in Pakistan from multilateral GHI donors such as Gavi and The Global Fund, as finances were redistributed across regions and priorities. Drawdowns in Gavi affected vaccination programmes caused layoffs of over 200 vaccinators in Lahore alone. A $27.2 million Global Fund reduction halved TB support in multiple provinces, cut diagnostic kit financing by 75pc, and placed treatment for over 42,000 HIV-positive patients at risk. Across the board, these cuts are eroding important nodes of the health system for which ODA had earlier provided the systemic architecture and connective tissue. Preventative healthcare’s invisible erosion Preventative health programmes—long under-prioritised in domestic health budgets and rarely accorded priority by local politicians and policymakers who tend to focus resources on visible infrastructure—have been disproportionately impacted. Organisations like the Global Fund helped develop monitoring and surveillance systems and trained thousands of frontline workers to prevent and monitor the spread of communicable diseases. Over the past year, many of these programs have been terminated. Dr Ilyas Gondal, former director general of health in Punjab, oversaw the administration of these programmes firsthand. “Preventative healthcare has not been given its due importance here,” he observes. “Donors filled critical gaps in programmes such as the Expanded Programme for Immunisation (EPI), AIDS, Hepatitis and TB through support for training, outreach, health awareness, literature, and logistics. Now, most of that work has stopped across all of these programmes.” Dr Gondal fears that progress on coverage for vaccine-preventable diseases could be reversed if no arrangements are made for alternative financing. Ejaz Mahmood, a community health worker at Indus Hospital in Faisalabad, worked with the Global Fund-supported Infection Prevention and Control (IPC) programme, which trained 10,000 frontline workers in standard operating procedures for infection prevention across the country and developed IPC committees following the Covid-19 pandemic. He describes how most of those IPC committees have now become non-functional, and critical infection prevention training has been abandoned. “No one is there to train health workers anymore. We are already seeing needle-stick injuries rising, with over 111 such cases in Faisalabad this year, along with rising cases of HIV-AIDS and Hepatitis B.” Screengrab from Tabadlab research paper on ODA cuts on Pakistan’s health system. Some of the fallout of such crucial programmes being abandoned may already be contributing to disease outbreaks. Over the past year, Pakistan has witnessed one of the fastest-growing HIV epidemics in the WHO Eastern Mediterranean region, with a 200pc rise in infections between 2010 and 2024. Recent media investigations in Punjab and Sindh uncovered multiple HIV outbreaks originating from health facilities that disproportionately affected children, with the reuse of syringes, non-screening of blood samples, and other unsafe medical and waste management practices identified as the causes. As donors that were crucial in enabling preventative interventions and programmes draw down support, the risk of such outbreaks is likely to increase, unless the funding and institutional structures for these programmes are sustained or replaced with domestic capacity and resources. Tuberculosis detection and treatment in jeopardy Pakistan ranks fifth globally in TB burden, with nearly 650,000 cases and 70,000 deaths annually; over half of cases go undetected. Provincial TB control programmes have long depended on donors for the bulk of programme funding. While provincial governments contribute brick-and-mortar infrastructure for these projects, organisations like The Global Fund financed everything from service delivery to detection and surveillance to commodity stocks. Dr Sher Afghan, director of the TB Control Programme in Balochistan, is direct about the scale of the crisis: “We currently face an 80pc funding gap.” The cuts resulted in a 50pc reduction in programme human resources. “We have had to halve monitoring and surveillance staff, postpone prevalence surveys, and capacity building programmes that were training 800 workers a year.” In resource-strapped provinces with unique geographical access challenges like Balochistan, this has made TB detection increasingly difficult. Programme administrators like Dr Afghan are concerned about the increased risk of undetected transmission. “Every TB-positive patient who is not treated spreads the disease to 12 people on average. Thus, every undiagnosed case means potentially 13 undiagnosed cases.” The Global Fund cut has also triggered a 50pc reduction in district-level monitoring and community interventions staff in Punjab and Khyber Pakhtunkhwa, alongside a 75pc cut in diagnostic testing kits and the elimination of capacity-building. Utilisation of USAID in Pakistan’s healthcare system Life and healthcare programmes; primary healthcare in erstwhile FATA and frontier regions; childhood and neonatal support; malaria control. Screengrab from PIDE research paper on foreign aid, donors and consultants. Babar Shigri, former programme management specialist with USAID Pakistan, observed the impact of donor withdrawal firsthand. In Khyber Pakhtunkhwa and Sindh, USAID supported TB programmes with contact tracing, pharmaceutical products, community mobilisation and management information systems that improved detection rates. “It’s not about funding alone,” he says. “When USAID left, work slowed down overall as one of the main actors driving and coordinating advocacy was gone.” In Balochistan, Dr Sher Afghan is cautiously optimistic that the government will step up to the challenge and is working on creating budgetary space for the programme. But with the sudden shock to a system long dependent on donor-led systems, there is a risk of systemic collapse to the programme unless there is rapid action to create fiscal and institutional mechanisms for transitional planning. Family planning being priced out of access Family planning programmes have been among the hardest hit. Through off-budget ODA, donors like USAID supported access by underwriting everything from supply chains to capacity building for large non-governmental family planning providers such as Greenstar Social Marketing and Rahnuma FPAP. When funding evaporated, the effects were immediate. Dr Syed Azizur Rab, CEO of Greenstar Social Marketing Pakistan, describes a donor-supported network that enabled underserved rural and working-class communities to access contraceptives and SRH services nationwide. “Donor support covered functions ranging from commodity subsidies, training, and logistics to community outreach and monitoring,” he explains. With that support gone, clinics have had to raise fees to cover costs and scaled back services. Screengrab from PIDE research paper on foreign aid, donors and consultants. Access to contraceptives, particularly long-acting ones like IUCDs and implants has been severely affected. According to Dr Rab, due to a lack of domestic production and rising costs of imports, “without donor subsidies, implants and IUCDs in private are simply commercially non-viable.” This effect has been compounded by increased taxes on contraceptives by the government as a revenue measure, further pricing them out of reach amid a prolonged inflationary crisis. Greenstar-affiliated clinicians such as Amna Sualeh now watch clients weigh the increased cost of an IUCD against tighter household budgets. Many are now forgoing modern contraceptive methods altogether and having unintended pregnancies as a result. In Mardan, Khyber Pakhtunkhwa, Noreen Nasir, a lady health visitor and midwife with over two decades of experience, worked for years as a family planning provider with USAID’s now-terminated Building Healthier Families programme. The project supported training and diagnostics, IUCDs, injections and implants for women in working-class neighbourhoods. “We used to be able to provide these commodities and services at a very minimal cost because of donor support,” she says. “Now we have to charge for them and face frequent shortages of implants and injections. At times, I pay for delivery kits out of my own pocket because the client can’t afford them and the delivery would be riskier otherwise.” As a result of the loss of support, she says, increasing numbers of women are turning to unqualified providers and stocks of key family planning products have fallen short. According to Noreen, the loss of access to affordable natal and post-natal care is also affecting infant nutrition, with reduced breastfeeding rates and rising underweight deliveries in the community she serves. Rahnuma FPAP, one of the country’s largest reproductive health networks, has closed dozens of centres. District Programme Manager Farrukh Bashir is pessimistic in his assessment: “When the funding stopped, all project beneficiaries lost access, and we had to close all donor-supported clinics. In facilities where we used to have three doctors, we now have just one. Doctor-client ratios have worsened across the board, and thousands of women from working-class communities have lost reliable sexual and reproductive health care.” Mother and child health fragile gains at risk The cuts have also severely impacted mother and child health programs and services in a country that has long had some of the worst maternal, neonatal and child health outcomes in Asia. Donor financing for these programmes was critical in reducing maternal mortality across the country (from 276 per 100,000 births in 2006 to 155 by 2024). ODA for it was particularly important for remote and marginalised regions of provinces such as Balochistan, where access to facility-based maternal and child healthcare is limited amid resource and geographical access challenges. Community health worker Shazia Ahmad worked with the EU-ECHO project, which helped upgrade basic health units and hospitals in underserved districts, and provided delivery kits, folic acid, nutrition advice, breastfeeding support and health awareness sessions. “The project was very well received in the communities, and we registered over 100,000 women. We were conducting health screenings for mothers and children while also providing nutrition supplements in districts with the highest malnutrition rates in the country.” Screengrab from PIDE research paper on foreign aid, donors and consultants. But with the termination of the project, medicines and services have been halved, and more layoffs are planned. Shazia worries about reversing the substantive gains they had made in rural communities in Balochistan. “The project was very popular with communities, and we were already seeing genuine behavioural change. Now all that work is at risk, and we are unable to follow up on the healthcare needs we had identified.” In a Rahnuma clinic in a working-class neighbourhood in Faisalabad, Punjab, Dr Amna Ehsan once operated under a “no refusal” policy with low charges for marginalised women. Donor funds allowed subsidised medicines and gynaecological OPD services. Now services are being privatised, and fees are rising. “We had very low charges and could provide low-cost medicines which were affordable for the marginalised communities we work in,” she says. Patient volumes, faced with increased fees for services and medicines, have slowed to a trickle. Systemic vulnerabilities and the transition challenge These individual stories of the struggles of health workers and administrators in the face of ODA cuts illustrate the broader structural problems documented in recent analyses of Pakistan’s health system and financing. As is clear, the impact is not just fiscal but functional. ODA, particularly off-budget flows through Global Health Initiatives, were critical for crucial health system functions that public budgets cover only partially or not at all. Bilateral cuts such as the USAID suspension have produced “cliff-edge” disruptions—abrupt programme discontinuities without transitional periods or buffers. Multilateral financing reductions have eroded the infrastructure of vertical disease programmes, including for commodities, diagnostics, surveillance and field operations. Commodity supply chains are particularly vulnerable. Donors handled pooled procurement that secured steep discounts on vaccines, TB drugs and diagnostics. As things stand, domestic systems lack the fiscal flexibility, technical capacity and regulatory agility to absorb these functions quickly. Further, technical assistance withdrawal is eroding surveillance, monitoring, data systems and planning capacity. The result is not total collapse or catastrophe but precise ruptures: stockouts, shortages, laid-off outreach workers, broken referral chains and rising exposure to out-of-pocket costs that can push families deeper into poverty and raise the underappreciated risk of disease outbreaks. While the risks are very real, the current moment also presents an opportunity for the kind of structural change that Pakistan’s health system has long needed. However, the government’s response must move beyond emergency and ad-hoc plugging of gaps and outbreak controls towards transition planning. If governments demonstrate adequate initiative and come together to coordinate, assess and fill these financing gaps, we can secure and build on the fragile health gains of recent years. At Greenstar, Dr Azizur Rab sees this moment as a reform opportunity that could build on what already exists: “The federal and provincial governments will have to look at the models already created with donor money and scale them up. However, this requires government ownership and political will.” If Pakistan seizes the crisis as a catalyst for functional transition—from donor dependence to resilience and sustainability—it can build a fully domestically financed health system capable of protecting the most vulnerable while also preventing outbreaks and creating effective local referral systems and commodity supply chains. The choice, and the cost of inaction, will be measured in lives and in the hard-won public health gains now hanging in the balance.
London exhibition explores how care and protest improved rights and dignity of those living with disease From photos of a mass “die-in” by Aids activists in Trafalgar Square, London, in the 1990s to plushie breasts, lips and vulvas hand-stitched by HIV-positive women, a new exhibition explores how care and protest have improved the rights and dignity of those living with the disease. The show, Tenderness and Rage, at the Wellcome Collection, London, reflects how different groups affected by HIV, including gay men, women of colour, and refugees in the UK and around the world have found power, solidarity, comfort and joy in Aids activism and support services. Continue reading...
Kids Top 20, een muziekprogramma voor kinderen, is terug en heeft een nieuwe presentatrice die via AI is gegenereerd. Op Instagram kondigt de nieuwe presentatrice Jess de terugkeer van het programma aan. In die video wordt niet vermeld dat de presentatrice niet echt bestaat. Het kinderprogramma werd 23 jaar lang gemaakt door AVROTROS en CTM, een internationale muziekuitgeverij, en was tot afgelopen december te zien bij NPO Zapp. Het kinderblok van de NPO, waar programma's van verschillende omroepen te zien zijn, stopte vorig jaar met de Kids Top 20 vanwege bezuinigingen. Sinds gisteren is het format terug op sociale media, op initiatief van CTM. Bij de Kids Top 20 stemmen kinderen wekelijks op hun favoriete muziek. Voorheen werden de twintig populairste nummers uitgezonden op televisie, nu is de hitlijst te zien op TikTok en Instagram. Bekijk hieronder de aankondigingsvideo: Jess is volledig met AI gemaakt. Dat leidt onder de video tot veel reacties. "In plaats van nieuw talent aannemen zetten jullie een AI-presentator in?", schrijft iemand. Eerder werd het programma gepresenteerd door onder anderen Kim-Lian van der Meij, Monique Smit en Buddy Vedder. Laatste trends CTM, de maker van Kids Top 20, reageert in een verklaring op de terugkeer. "Wij zijn uiteraard enorm teleurgesteld dat het door ons bedachte en al 23 jaar geproduceerde populaire muziek-tv-programma sinds begin dit jaar door AVROTROS is stopgezet door bezuinigingen." Volgens de makers wordt momenteel onderzocht hoe het programma verder kan gaan. Binnen drie maanden moet duidelijk worden in welke vorm Kids Top 20 definitief doorgaat. "Daarbij houden wij rekening met de laatste ontwikkelingen en trends die populair zijn binnen onze doelgroep", aldus de makers. "Tijdens deze testfase staan wij zeer open voor iedere vorm van kritiek en andere meningen." AVROTROS is geen onderdeel van deze vorm van het programma, laat de omroep weten. "CTM TV heeft de rechten van het programma en heeft deze nieuwe vorm en koers bepaald en uitgezet." Echtheid behouden Oud-presentator Matheu Hinzen, die in december stopte met de presentatie van het programma, zegt dat hij "twee keer moest kijken" toen hij Jess zag. "Waar gaat het heen? Het is te perfect en dat moet helemaal niet de insteek zijn van zo'n jeugdprogramma", zegt hij. "We gebruiken natuurlijk allemaal wel AI, maar een presentator maken met AI? Ik weet niet of dat een goede zet is. Die kinderen kijken daarnaar en denken dan dat ze er perfect uitziet. Ze heeft een perfecte huid, tanden en haar. Ik vind dat je bij een jeugdprogramma de echtheid moet behouden." "Ik kan me voorstellen dat het aan de ene kant een mooie manier is om een personage te maken dat kinderen aanspreekt", zegt Tessa Beinema. Zij doet onderzoek naar verantwoorde menselijke digitale interacties aan de Vrije Universiteit Amsterdam. "Daarbij moet er wel rekening mee worden gehouden dat kinderen zich er niet van bewust zijn dat Jess geen echt persoon is." Volgens Beinema zouden de makers ervoor kunnen kiezen om de presentatrice minder realistisch te maken. Of er moet duidelijk bij worden gezet dat het om AI gaat. "De grootste uitdaging is om voor kinderen duidelijk te maken dat het niet echt is."
Mr Vance called it a necessary act of moral leadership in a disruptive AI age.
LAHORE: An inquiry committee constituted by Nishtar Medical University has found nine doctors and hospital officials guilty of misconduct and violation of screening protocols in a case involving surgery on a patient who was later found to be HIV-positive, prompting disciplinary action by the Punjab government. According to the inquiry report sent by Nishtar Medical University’s vice chancellor to the Punjab Specialised Healthcare and Medical Education Department on May 22, disciplinary proceedings were recommended against the officials under the Punjab Employees Efficiency, Discipline and Accountability (Peeda) Act 2006. Acting on the inquiry findings, the Punjab health department suspended Senior Registrar (surgery) Dr Fariha Ahmed and Staff Nurse Rida Zahra. Dr Shahbaz Anwar, Medical Officer Dr Mohammad Ali Jan and Dr Muhammad Naeem Akhtar were also suspended with immediate effect over incompetence and mismanagement. In addition, the government suspended the FCPS Chemical Pathology training of Dr Sania Saeed, the MS General Surgery training of Dr Irsa Arif and the FCPS Orthopaedic Surgery training of Dr Akhtar. Under Section 7 of the Peeda Act, all responsible officials were suspended on administrative grounds and directed to report immediately to the Punjab Specialised Healthcare and Medical Education Department. The inquiry report available with Dawn stated that the committee was constituted following allegations that a patient underwent surgery at Nishtar Hospital without mandatory HIV screening protocols being fully observed. The committee held several officials responsible for failing to communicate, upload, verify and act upon the patient’s HIV screening report before surgery. According to the report, Dr Fariha was found responsible for failing to perform the mandatory post-operative round on May 19 and for not informing senior officials regarding the report in time. Zahra was found responsible for failing to report the HIV findings to the concerned authorities, including the head nurse. Dr Anwar, demonstrator and admin registrar at Nishtar Lab, “failed to coordinate” with the surgical ward administration and failed to check the delay in uploading the HIV report on the hospital portal. The inquiry report further stated that Dr Sania, also a pathology PGR, failed to timely communicate the HIV ELISA report to the surgical unit. Dr Akhtar and surgery PGR Dr Irsa were accused of “performing surgery without checking the mandatory checklist as per protocol”. The report also held Dr Jan, an anaesthesia medical officer, responsible for not checking the HIV report before administering anaesthesia induction. Similarly, Dr Abu Zer of the anaesthesia department was accused of conducting the pre-operative ward round and declaring the patient fit for surgery without verifying the mandatory HIV report. Dr Umer, a postgraduate resident (PGR) in the pathology department, was accused of failing to document the HIV report to the authorities concerned, not coordinating with the surgical ward administration and failing to upload the HIV report on the portal. The incident had triggered concern among healthcare workers after the patient was reportedly operated upon before completion of mandatory HIV screening procedures, raising questions about compliance with infection-control protocols at the hospital. Punjab Health Minister Khawaja Salman Rafique has said negligence in treatment and patient care at hospitals would not be tolerated, and strict action would be taken against those responsible.
He also downplayed talk about a potential presidential bid.
US President Donald Trump has given Tehran “two or three days” to reach an agreement.