Die Zeit
중도 성향
기타
George Sand: Eine Frau namens George
Sie trug Männerkleidung, rauchte und liebte, wen sie wollte: Vor 150 Jahren starb die Schriftstellerin George Sand – eine Revolutionärin der Literatur und des Lebens.
"LEID" · 총 323건
필터 보기현재 지수
50.3
0 = 부정 우세
50 = 중립
100 = 긍정 우세
최근 7일 기준 81,850건을 분석한 결과, 뉴스 심리지수는 50.2(균형)입니다. 긍정 4,323건(5.3%)·중립 75,417건(92.1%)·부정 2,110건(2.6%)이며, 중립 비중이 뚜렷하게 높습니다. 성향 지수는 종합 15.3(중도 균형)입니다.
Sie trug Männerkleidung, rauchte und liebte, wen sie wollte: Vor 150 Jahren starb die Schriftstellerin George Sand – eine Revolutionärin der Literatur und des Lebens.
Een klas van een middelbare school in de Utrechtse wijk Tuindorp is vanochtend ontruimd vanwege een melding van een leerling met een vuurwapen. Er is geen wapen gevonden. De politie heeft een meisje aangehouden voor het doen van een valse melding. Zwaarbewapende agenten gingen rond 10.00 uur het Gerrit Rietveld College binnen en ontruimden het klaslokaal. Eén leerling met het vermeende wapen moest in het klaslokaal blijven. Zij is gecontroleerd en gefouilleerd, maar bleek geen wapen op zak te hebben. Verder zijn kluisjes doorzocht. Ook daar is geen wapen gevonden. De politie maakt niet bekend of de melder ook een leerling van de school is of hoe oud ze is. "Een valse melding leidt tot onrust en een onnodige inzet van hulpdiensten", aldus de politie. De politie neemt meldingen van een wapen op een school "zeer serieus". De wijkagent is nog op de school aan de Eykmanlaan aanwezig voor nazorg, schrijft RTV Utrecht.
Mensen met een beperking kunnen nog altijd niet gelijkwaardig deelnemen aan de samenleving. Dat staat in een nieuw rapport van het College voor de Rechten van de Mens. Onder meer op het gebied van werk, zorg en onderwijs ervaren veel mensen met een beperking dat ze nog niet volledig mee kunnen doen. Ook hebben velen financiële zorgen. Nederland ondertekende tien jaar geleden het VN-mensenrechtenverdrag handicap, met de belofte de rechten van mensen met een beperking te beschermen en hen gelijkwaardig te laten deelnemen aan de samenleving. 'Tellen niet mee' Zo zegt een op de vier mensen met een beperking het gevoel te hebben niet mee te tellen in de samenleving. Ook onderneemt de helft van de ruim 1800 ondervraagden minder sociale activiteiten dan ze zouden willen. Ook in de zorg gaat het niet goed. Een derde van de Nederlanders laat weten veel moeite te hebben om passende zorg of hulp te krijgen. Verder worden in het onderwijs nog steeds niet genoeg aanpassingen gedaan om de opleiding goed te kunnen volgen, vindt een op de vier ondervraagden. Websites zijn nog onvoldoende toegankelijk, bijvoorbeeld door het ontbreken van ondertiteling bij video's. Meer dan een kwart van de Nederlanders met een beperking ervaart ongelijke kansen op de arbeidsmarkt. Twee jaar geleden ook kritiek Twee jaar geleden werd Nederland al op de vingers getikt door de Verenigde Naties. Toen stelde een VN-comité dat Nederland geen strategie had om de afspraken van het mensenrechtenverdrag na te komen. In Nederland was het toen slecht gesteld met de toegankelijkheid van het onderwijs, het openbaar vervoer en de arbeidsmarkt voor mensen met een beperking, luidde de conclusie. Het College zegt dat sindsdien wel stappen zijn gezet, maar dat de overheid achterblijft op haar beloften. "Na tien jaar VN-verdrag handicap zien we dat de ambities van het verdrag nog onvoldoende zichtbaar zijn in het dagelijks leven van mensen met een beperking", zegt Rick Lawson, voorzitter van het College voor de Rechten van de Mens. "Dat blijkt ook uit kritiek van de VN, die zich zorgen maakt over onder andere het hoge armoederisico onder mensen met een beperking." Financiële zorgen De problemen stapelen zich op, schrijft het College. Daarbovenop maakt ruim een derde zich zorgen of ze genoeg geld hebben in de toekomst. "Voor veel mensen met een beperking gaan geldzorgen verder dan alleen een tekort aan inkomen", zegt Lawson. "Het gaat over concrete zorgen rondom het korten van uitkeringen, stijgende zorgkosten, toeslagen of de kosten van hulpmiddelen waar zij afhankelijk van zijn. Juist omdat mensen met een beperking op meerdere vlakken tegelijk drempels ervaren, stapelen zorgen zich vaak op." De overheid is verplicht, onder het VN-verdrag, de gelijkwaardige deelname van mensen met een beperking aan de maatschappij mogelijk te maken. Maar dat is nog niet vanzelfsprekend. Beleid en wetgeving is ontoereikend en een groot deel van de deelnemers geeft aan dat zij niet betrokken zijn bij de ontwikkeling daarvan. Daar ligt een kans voor de overheid, zegt het College. "De overheid moet ervoor zorgen dat de rechten van mensen met een beperking vooruitgaan, en niet achteruit", aldus Lawson.
De Franse politie heeft Patrick Bruel vanochtend gearresteerd vanwege een groot onderzoek naar beschuldigingen van seksueel geweld tegen de zanger. Volgens de aanklagers in Parijs zijn er tot nu toe dertien vermoedelijke slachtoffers bekend. Ze zeggen dat Bruel wordt ondervraagd naar aanleiding van de aangiftes van drie vrouwen die zeggen dat hij hen tussen 1997 en 2001 heeft verkracht of een poging daartoe heeft gedaan. Het OM noemt ook een vermoedelijke verkrachting van een vierde slachtoffer in de plaats Dinard in 2012 en een Belgische aangifte over seksueel geweld in Brussel in 2010. De aantijgingen tegen de 67-jarige Bruel, een grootheid in Frankrijk die miljoenen platen verkocht, kwamen in maart aan het licht door een publicatie van Franse onderzoeksjournalisten. Toen trad onder anderen presentator Flavie Flament naar buiten. Ze zei dat Bruel haar als 16-jarige heeft gedrogeerd en verkracht. Zijn advocaten zeggen dat Bruel volledig zal meewerken aan het onderzoek en alle vragen zal beantwoorden. De zanger ontkent iedere betrokkenheid. "Ik heb vrouwen nooit gedwongen", verklaarde hij in mei. "Ik heb nooit iemand gedrogeerd, gemanipuleerd of geprobeerd om te onderwerpen."
In einem Telefonat soll US-Präsident Trump Israels Premier Netanjahu gedrängt haben, von Vergeltungsschlägen gegen Iran abzusehen - jedoch ohne Erfolg. Darunter dürfte das Verhältnis der beiden Staatschefs weiter leiden.
Fußball galt in der Eishockey-Nation Kanada lange als Leidenschaft der Einwanderer. Heute wollen die meisten Jugendlichen lieber kicken. mehr...
Supermarkten en andere grote bedrijven uit de detailhandel hebben hun lidmaatschap van werkgeversorganisatie VNO-NCW opgezegd. Zij vinden de contributie te hoog en de lobbyorganisatie zou niet genoeg voor hun belangen opkomen. Het gaat om twee brancheorganisaties die supermarkten en detailhandel vertegenwoordigen, zoals Jumbo en het moederbedrijf van Albert Heijn, Ahold Delhaize. Zowel het Centraal Bureau Levensmiddelenhandel (CBL) als de Raad Nederlandse Detailhandel (RND) is vanaf 1 januari 2027 geen lid meer van VNO-NCW. "We zijn daarna gaan nadenken of we wel voldoende terugkrijgen voor die contributie", zegt een woordvoerder van het CBL. Dat heeft geleid tot het besluit om het lidmaatschap per volgend jaar op te zeggen, zegt ze. De RND benadrukt dat hun besluit nog niet definitief is, de organisatie maakt voor het einde van het jaar nog een nieuwe afweging. Onvrede over stijgen minimumloon CBL en RND hebben nu samen een bestuurszetel in het dagelijks bestuur bij de werkgeversorganisatie en Ahold Delhaize heeft een eigen bestuurslid. Bronnen laten De Telegraaf weten dat zij van mening zijn dat VNO-NCW te weinig opkomt voor de belangen van detailhandel. Zo is er onvrede over het voornemen van het kabinet het minimumloon te laten stijgen. Jongeren tussen de 16 en 20 jaar gaan vanaf volgend jaar meer verdienen. De ondernemersorganisatie heeft sinds afgelopen mei een nieuwe voorzitter: vastgoedondernemer en multimiljonair Coen van Oostrom. Hij sprak zich recentelijk uit tegen de kabinetsplannen om de AOW-leeftijd te laten stijgen. Ook gaan andere ingrepen in de sociale zekerheid wat hem betreft van tafel. De NOS heeft VNO-NCW benaderd, de organisatie wil geen uitspraak doen over individuele leden.
Frans Everts gaat vanaf eind dit jaar netbeheerder Tennet leiden. Everts vertrok onlangs bij oliegigant Shell, waar hij directeur van Shell Nederland was. Tennet ziet in hem de juiste persoon om de netbeheerder "in de volgende fase te leiden" voor "een betrouwbare en duurzame energievoorziening voor de toekomst." De in Groningen geboren Everts werkte meer dan 37 jaar voor Shell. Hij leidde onder meer Shell Energy in Noord-Amerika. Ook gaf hij enige tijd leiding aan de wereldwijde communicatie van het concern. Drie jaar geleden werd Everts directeur bij Shell Nederland. Om vervuiling tegen te gaan en door de onrust rond olie- en gasprijzen door de oorlogen in Oekraïne en rond de Perzische Golf wil Nederland sneller elektrificeren. Tennet kan het stroomnet alleen niet snel genoeg uitbreiden, waardoor veel bedrijven en zelfs woonwijken niet kunnen worden aangesloten. Deze "uitdagingen vragen om sterk strategisch leiderschap, executiekracht en nauwe samenwerking met partners in heel Europa", zo schrijft Tennet. "In zijn huidige functie geeft hij leiding aan de organisatie van Shell in Nederland en beschikt hij over diepgaande kennis van en expertise in vele aspecten van de energietransitie", zegt het bedrijf over Everts.
Bij een Russische aanval op de Oekraïense regio Zaporizja zijn vijf mensen gedood, zegt de gouverneur op Telegram. Bij de aanval zijn volgens hem ook veertien mensen gewond geraakt. Daarnaast raakten woningen, infrastructuur en auto's beschadigd. Ook in Rusland is schade ontstaan door aanvallen, melden de lokale autoriteiten. Zij spreken van "terroristische aanvallen", waarmee zij doelen op aanvallen door Oekraïne. Brand door brokstukken In een havencomplex in de Russische stad Novorossiejsk zou brand zijn ontstaan na een droneaanval. Hierbij raakte volgens de autoriteiten niemand gewond. Daarnaast werd in de Russische stad Volgograd een droneaanval uitgevoerd, melden de lokale autoriteiten. De Russische luchtafweer zou de aanval op Volgograd hebben afgeweerd, maar kon niet voorkomen dat brokstukken neerkwamen op een pompstation bij een pijpleiding. Hierdoor brak brand uit, meldt de gouverneur op Telegram. Die werd volgens hem snel geblust. Er zouden geen mensen gewond zijn geraakt.
Die Debatte über den besonderen Schutz von Politikern vor Beleidigungen nimmt Fahrt auf. Nach Kritik aus der Union fordert nun auch Bundestagsvizepräsident Bodo Ramelow die Abschaffung des umstrittenen Straftatbestands.
Der italienische Bestsellerautor Giuseppe Culicchia ist „tifoso“ der deutschen Mannschaft. Nun hat er ein Buch über seine Leidenschaft geschrieben. mehr...
Vor der Spitzenrunde von Koalition und Sozialpartnern im Kanzleramt am Mittwoch hat sich auch der Mittelstand zu Wort gemeldet. Die Umfrage macht noch einmal klar, wo die zentralen Probleme liegen.
De partij van de Armeense premier Nikol Pasjinjan zegt de parlementsverkiezingen te hebben gewonnen. Pasjinjan claimde de overwinning tijdens een persconferentie midden in de nacht. Volgens een laatste exitpoll behaalt zijn partij, Burgercontract, 57 procent van de stemmen. Daarmee laat hij zijn belangrijkste uitdager ruim achter zich: oppositiepartij Sterk Armenië van de Russisch-Armeense miljardair Samvel Karapetyan komt volgens dezelfde peiling op 21 procent uit. De verkiezingen worden gezien als een belangrijk kruispunt voor Armenië. Kiezers spraken zich niet alleen uit over het leiderschap van het land, maar ook over de koers ervan. Pasjinjan wil de banden met de Europese Unie aanhalen en een vredesakkoord met Azerbeidzjan, terwijl de oppositie juist pleitte voor sterkere banden met Rusland. Al benadrukt Pasjinian dat hij de banden met Rusland niet wil verbreken. Hij wil "een evenwichtige politiek" voeren, zo zegt hij. Bemoeienis Kremlin Op de achtergrond bemoeide het Kremlin zich actief met de verkiezingen om een overwinning voor Pasjinjan te voorkomen. Om onrust onder de bevolking te creëren stelde het onder meer een boycot in op Armeense groenten en fruit, mineraalwater en alcoholische dranken. Dit tot woede van Pasjinjan: hij dreigde uit de Organisatie voor het Verdrag inzake Collectieve Veiligheid te stappen, een tegenhanger van de NAVO onder leiding van Rusland. Armenië verkeerde lange tijd diep in de Russische invloedssfeer. Het keerpunt kwam in 2023 toen buurland en aartsvijand Azerbeidzjan de voornamelijk door Armeniërs bewoonde Azerbeidzjaanse enclave Nagorno-Karabach heroverde. Tot afgrijzen van Pasjinjan deed het militaire bondgenootschap onder leiding van Moskou niets. De Armeense premier begon de koers van het land te heroverwegen. Tot grote frustratie van de Russen bezochten vorige maand veertig Europese leiders de Armeense hoofdstad Jerevan voor een top van de Europese Politieke Gemeenschap. Behalve de Britse premier Starmer, de Franse president Macron en NAVO-baas Rutte, was ook de Oekraïense president Zelensky bij aanwezig. Rusland zag dit als een grote provocatie.
Een Britse producent van kebabvlees heeft van de rechtbank in Swansea een boete van omgerekend 581.000 euro gekregen omdat het bedrijf jarenlang producten verkocht als lamsvlees, terwijl die in werkelijkheid voor een groot deel uit vet, huid en goedkopere vleesresten van andere dieren bestonden. Ook moet het bedrijf ruim 300.000 euro aan proceskosten betalen. Dat meldt de Britse omroep BBC. Volgens de rechter maakte het bedrijf zich gedurende langere tijd schuldig aan "aanzienlijke oneerlijkheid" en werden klanten bewust misleid. Het gaat om Kismet Kebabs, een onderneming uit het Engelse graafschap Essex, ten noordoosten van Londen. Het bedrijf levert kebabproducten aan allerlei soorten restaurants in heel het Verenigd Koninkrijk. De zaak kwam aan het licht toen inspecteurs van de gemeente Swansea in 2020 en 2021 onderzoek deden naar de samenstelling van kebabvlees bij verschillende eetgelegenheden. Tijdens een van deze controles bleek dat door Kismet Kebabs gemaakte kebabs niet overeenkwamen met wat op het etiket stond. Slechts 51 procent lamsvlees Zo bevatte een lamsdöner geen 87 procent maar slechts 51 procent lamsvlees. De rest van het product bestond voornamelijk uit huid en vet, aldus de openbaar aanklager van Swansea. Tijdens de rechtszaak bleek ook dat het bedrijf maar heel weinig echt lamsvlees inkocht. Kismet Kebabs werkte in plaats daarvan veel met schapenvet, schapenvlees, geitenvlees en laagwaardige vleesproducten als nekresten. Ook bestonden de kebabs volgens onderzoekers uit wel heel veel water. Ze waren van zulke lage kwaliteit, aldus de aanklager, dat de kebabs "volgens de wettelijke definitie geen vlees genoemd mochten worden". De aanklager sprak van "een georganiseerde en doelbewuste vorm van fraude" waarbij groothandels, horecaondernemers en consumenten werden misleid. 'Aandacht voor de regels verloren' Tijdens de rechtszaak stelde de advocaat van de kebabfabriek dat het bedrijf "de aandacht voor de regels had verloren". Het bedrijf heeft inmiddels veranderingen in de bedrijfsvoering doorgevoerd, zo stelde de verdediging. Ook zou het bedrijf nauwelijks financieel voordeel hebben gehad van de fraude. De rechter erkende dat het bedrijf inmiddels maatregelen heeft genomen om herhaling te voorkomen, toch oordeelde hij dat de fraude binnen de onderneming diepgeworteld was en dat een forse boete daarom op zijn plaats was. Het bedrijf krijgt vier jaar de tijd om het bedrag en de proceskosten te betalen.
Comments
De ebolavariant die nu slachtoffers maakt in het oosten van Congo draagt de naam Bundibugyo, vernoemd naar een stadje in Uganda waar het virus bijna twintig jaar geleden voor het eerst werd ontdekt. Daar vindt een deel van de inwoners dat er nu een smet op hun stad rust. Een lange weg draait om het Rwenzorigebergte heen en kronkelt naar beneden. Achter de heuvels, dicht bij de grens met de Democratische Republiek Congo, ligt Bundibugyo. Het is een klein stadje in een landschap van bergen en valleien, waar boeren cacao verbouwen. In het centrum ligt het Bundibugyo-streekziekenhuis, met in de achtertuin een kleine begraafplaats. "Allemaal zijn ze gestorven aan ebola", wijst dokter Deo Kamuhanda naar de verweerde grafstenen. Hij verloor vijf collega's. "Dat is het graf van onze oogarts en dat van het hoofd verpleegkunde." In het najaar van 2007 waren er mysterieuze sterfgevallen en zieken in het hospitaal. Dokter Kamuhanda was destijds net begonnen als jonge arts. "We dachten aan malaria of tyfus, want veel symptomen zijn hetzelfde. Uiteindelijk bleek het een voorheen nog onbekende variant van ebola, die vervolgens de naam Bundibugyo kreeg. Datzelfde type is nu in Congo. Bijna twee decennia later staat Deo aan het hoofd van het lokale ebola-noodteam. "Momenteel zijn er nog geen besmettingen in Bundibugyo, maar wel elders in Uganda. Ik denk dat het ons ook weer gaat treffen." Tientallen overlevenden Bij die eerste uitbraak in Uganda vielen naar schatting tegen de veertig doden, maar er waren ook tientallen overlevenden. In de lokale bibliotheek van Bundibugyo zit een groepje inwoners aan tafel. Ezekiel Kisughu zit aan het hoofd. Hij werkte als verpleger in hetzelfde streekziekenhuis, hielp de eerste patienten en kreeg zelf ook ebola. Hij noemt het een afschuwelijke, pijnlijke ziekte en keek de dood in de ogen, maar hij werd de eerste bekende overlevende van de Bundibugyo-variant. Nu leidt hij een vereniging van tientallen ebola-overlevenden. Na hun herstel kregen ze te maken met uitsluiting. Mensen uit het kleine stadje waren bang voor hen. Ze steunden elkaar toen en nu. Want ze ondervinden nog steeds blijvende schade, zoals gezichtsverlies en hoofdpijn. En de trauma's zitten diep. 'Naam moet weg' Dat de naam Bundibugyo in relatie tot ebola nu voortdurend op nieuwszenders te horen is, brengt die pijn weer naar boven, zegt aardrijkskundeleraar en ebola-overlevende Yamaka Swaibu. "Bundibugyo wordt de hele tijd genoemd in relatie met dood en ziekte. En deze uitbraak van ebola is in Congo begonnen. Waarom noemen ze het dan ebola-Bundibugyo? Het is absurd. We voelen ons klein en onwaardig. Die naam moet weg." Ook de Ugandese regering is er niet gelukkig mee. En niet alleen met de naam. Volgens de autoriteiten wordt Uganda de hele tijd in een adem genoemd met Congo en wordt onvoldoende benadrukt dat de huidige uitbraak zich grotendeels bij de buren afspeelt en dat de Ugandese uitbraak veel kleiner is. Dokter Kamuhanda haalt zijn schouders op bij de vraag of hij vindt dat er een stigma op zijn stad rust. Hij denkt juist dat het de bevolking deels beschermt dat ze de naam van hun stad nu de hele tijd horen. "Mensen hier weten heel goed wat het virus heeft aangericht, daarom zijn we nu al voorzichtiger. Zo schudden veel mensen geen handen meer. We zwaaien naar elkaar. En waar je in Congo veel wantrouwen ziet, dat mensen niet geloven dat ebola bestaat, weten we hier wel beter." Ondertussen staat hij klaar voor wat er komen gaat, mocht het Bundibugyo-virus weer naar Bundibugyo komen. "Ik weet wat we moeten doen, ik heb ervaring." Tegelijkertijd zijn de middelen nog beperkt. Zo heeft het ziekenhuis maar vijftig beschermende pakken op voorraad. "Daar zijn we in een paar dagen doorheen. En ik denk niet dat het de vraag is of het komt, maar wanneer het komt. Maar we gaan dit overwinnen. Ik wil niet weer collega's verliezen." Cijfers over de Bundibugyo-variant Wetenschappers hebben de Bundibugyo-variant tot op heden minder uitgebreid onderzocht dan andere ebolavirussen. Dit type is iets milder dan andere vormen van ebola en veroorzaakt minder bloedingen, maar is nog steeds erg gevaarlijk. Het sterftecijfer wordt geschat tussen de 30 en 50 procent. Bovendien is de angst dat het virus al een tijd rondwaarde in het oosten van Congo, voordat het deze keer werd opgepikt. Sinds de uitbraak van de Bundibugyo-variant van ebola in Congo op 15 mei 2026 zijn 452 besmettingen vastgesteld. 82 mensen zijn overleden en minstens vijf patiënten zijn hersteld.
Tweeënhalf jaar lang versloeg Hisham Zaqout als journalist de oorlog in Gaza. Hij is nu in Nederland om met zijn ervaring journalisten in conflictgebieden te helpen. Dat doet hij door onderzoek te doen doen naar de overlevingsstrategieën van Palestijnse journalisten. Daarvoor kreeg hij een beurs van onderzoeksinstituut NIAS, dat een speciaal programma heeft voor onderzoekers uit oorlogs- en conflictgebieden. Zaqout kwam in februari naar Nederland. Hij is een van de drie Gazanen die via de rechter probeerde af te dwingen dat het ministerie van Buitenlandse Zaken hem zou helpen om zijn visum op te halen. Dat lag klaar in Jordanië, maar zonder hulp kwamen de drie Gaza niet uit. De bestuursrechter oordeelde dat Nederland hen niet hoefde te helpen. Op Zaqout had die uitspraak geen effect meer, hij was net in Nederland aangekomen met hulp van Qatar. Zijn werkgever Al Jazeera heeft in de Qatarese hoofdstad Doha zijn hoofdkantoor. Nooit gedacht aan stoppen Zeventien jaar werkt Zaqout voor de Arabische nieuwszender, de laatste 2,5 jaar vanwege de oorlog van Israël tegen Hamas onder zeer moeilijke omstandigheden. "Als correspondent maakte ik reportages en deed ik veel live verslag. We hadden geen kantoor meer. Mijn collega's en ik woonden in tenten en hadden vaak geen toegang tot schoon drinkwater, eten, genoeg benzine of een auto die werkte. Ondertussen werden we door het Israëlische leger aangevallen," vertelt hij. Dertien van zijn ruim dertig collega's kwamen om het leven. Volgens de Verenigde Naties zijn er sinds het begin van de oorlog in Gaza bijna 300 journalisten vermoord. Aan stoppen heeft Zaqout nooit gedacht. "Ik had geen keuze, we konden niet weg. Dus dan doe je wat wel kan en dat is werken. Het is de enige manier waarop we de rest van de wereld konden laten zien wat hier gebeurde." Behalve dat hij met het verlies van collega's te maken had, verloor hij 120 familieleden. Dat zijn naasten, maar ook verre familieleden. Familie die het overleefde, heeft hij in Gaza moeten achterlaten. Zijn vrouw en kinderen konden wel samen met hem Gaza te verlaten, zij wonen in België. Helpen op afstand Hoewel Zaqout niet meer in Gaza is, probeert hij zijn collega's waar hij kan vanuit Nederland te ondersteunen. "Veel van de apparatuur die ze gebruiken is beschadigd of werkt niet meer. Ze gebruiken hun mobiele telefoons om verslag te doen. Ik help ze om technologische problemen die ze hebben op te lossen." Ook schrijf hij nieuwsartikelen of reportages over Gaza. "Ik ben op een veilige plek, ik heb hier alles wat ik nodig heb. Ik werk nog steeds in Gaza, maar op afstand." Hoewel hij van zijn werk hield, mist hij het niet. Zijn collega's mist hij wel. "Ik leefde 2,5 jaar met hen. Mijn collega's zijn niet enkel mijn collega's. Ze zijn mijn vrienden." Sinds 10 oktober 2025 geldt er een staakt het vuren in Gaza. Toch betekent dat volgens Zaqout dat er voor zijn collega's weinig is veranderd. Ze wonen nog steeds in tenten, hebben geen kantoor en hebben nog dagelijks met bombardementen te maken. Journalisten zijn doelwit De ervaring die hij als journalist in Gaza heeft opgedaan, probeert hij nu in te zetten om collega's in conflictgebieden te helpen. Vijf maanden lang doet hij onderzoek bij het NIAS. Hij krijgt er gedurende zijn onderzoeksperiode onderdak, een kantoor, een beurs en hij heeft veel contact met Nederlandse en internationale onderzoekers die hier ook tijdelijk zijn. Zaqout onderzoekt hoe het journalisten in Gaza lukt om, ondanks pogingen om hen het zwijgen op te leggen, toch verslag te doen en te overleven. Hij hoopt uiteindelijk te kunnen helpen de handleiding voor journalisten in conflictgebieden van de International Federation of Journalists te actualiseren. "Toen ik op de universiteit zat, leerden we over de handleiding, die bevat veiligheidsprotocollen. In Gaza werken die niet. Niet alleen burgers, maar ook journalisten werden aangevallen. Wat doe je dan? Onderdeel moet zijn hoe je als journalist overleeft wanneer je wordt aangevallen en niet aan je basisbehoeften kunt voldoen, maar ook hoe je schrijft, filmt en live verslag doet met je mobiele telefoon. Welke applicaties handig zijn en hoe nieuwsredacties daar beter op ingericht kunnen worden." Eind juli zit zijn tijd in Nederland erop. Als journalist krijgt hij naar eigen zeggen geen toestemming om terug te gaan naar Gaza. "Ik was correspondent en dat werk wil ik voortzetten. Al Jazeera heeft verspreid over de wereld meer dan 100 kantoren. Ik ga daar werken waar ik nodig ben."
Ausbleibende Reformen auf Bundesebene setzen notleidende Kommunen unter Druck. Die Stadt Taunusstein zieht nun die Notbremse. Die IHK Wiesbaden spricht von einer regionalen Wirtschaft in der Krise.
Stress, Dreck, Milchpumpen überall: Unsere 25-jährige Autorin blickt auf die ersten sechs Monate mit ihrer Tochter zurück – und was sie daraus gelernt hat. Dass Kinderlosigkeit oft idealisiert wird, ist für sie grundfalsch.