NL Times (Netherlands)
์ค๋ ์ฑํฅ
๋ฌธํ/์ฐ์
Screens with Ye quotes displayed during Dam Square protest against Arnhem concert
A silent protest took place on Dam Square in Amsterdam against Yeโs (formerly Kanye Westโs) pla
๐ณ๐ฑ ๋ค๋๋๋ ยท "SCREEN" ยท ์ด 5๊ฑด
ํํฐ ๋ณด๊ธฐํ์ฌ ์ง์
50.0
0 = ๋ถ์ ์ฐ์ธ
50 = ์ค๋ฆฝ
100 = ๊ธ์ ์ฐ์ธ
์ต๊ทผ 7์ผ ๊ธฐ์ค 523๊ฑด์ ๋ถ์ํ ๊ฒฐ๊ณผ, ๋ด์ค ์ฌ๋ฆฌ์ง์๋ 50.0(๊ท ํ)์ ๋๋ค. ๊ธ์ 0๊ฑด(0.0%)ยท์ค๋ฆฝ 523๊ฑด(100.0%)ยท๋ถ์ 0๊ฑด(0.0%)์ด๋ฉฐ, ์ค๋ฆฝ ๋น์ค์ด ๋๋ ทํ๊ฒ ๋์ต๋๋ค. ์ฑํฅ ์ง์๋ ์ข ํฉ 0.0(์ค๋ ๊ท ํ)์ ๋๋ค.
A silent protest took place on Dam Square in Amsterdam against Yeโs (formerly Kanye Westโs) pla
Dat Tata Steel gisteren de net aangestelde directeur duurzaamheid en communicatie Donald Pols ontsloeg vanwege zijn extreemrechtse verleden in Zuid-Afrika is logisch, stellen bedrijfsexperts. In sollicitatieprocedures hoeven topmensen niet alles over hun verleden te vertellen. Maar als dat problemen kan opleveren voor het bedrijf is het maar beter om dat zo vroeg mogelijk te laten weten, zeggen ze. Dat bedrijven altijd brandschone mensen op topposities willen hebben, is te makkelijk gedacht, zegt hoogleraar arbeidsmarkt Ton Wilthagen. Zo zijn in de financiรซle wereld ook mensen op hoge posities die mogelijk in andere posities in het verleden klanten hebben geholpen met schimmige belastingconstructies. "Natuurlijk zijn bedrijven bang voor een afbraakrisico, maar je zoekt in die wereld in de eerste plaats naar mensen bij wie alles wat ze aanraken in goud verandert." Bij een bedrijf als Tata Steel is dat anders, denkt de hoogleraar. "Dat bedrijf is een van de meest zichtbare bedrijven in Nederland, en lang niet altijd in positieve zin. Dan wil je geen extra gedonder." Ook zal het niet hebben geholpen dat Pols bij Tata Steel communicatiedirecteur was, denkt advocaat arbeidsrecht bij DAS Pascal Besselink. "Los van het feit dat er al ophef was over de overstap van Milieudefensie naar Tata Steel, is dat sowieso een functie waarbij je sneller met het bedrijf wordt geassocieerd. Je bent het visitekaartje en hoge bomen vangen nu eenmaal veel wind." Alternatieven Wat ook meespeelt bij het snelle ontslag van Pols is dat hij voor Tata redelijk goed te vervangen is, denkt Wilthagen. "Er zijn natuurlijk meer mensen die dit kunnen doen. Het kost misschien wat tijd, maar je hebt wel alternatieven." Bij Milieudefensie, waar Pols tot voor kort directeur was, wist de Raad van Toezicht over het verleden van de Zuid-Afrikaanse Pols werd gisteren duidelijk en had hij daar "duidelijk op alle fronten afstand van genomen". Tata Steel stelt dat het echter van sommige "aanvullende informatie over zijn verleden" niets af wist en dat die "informatie ons heeft geraakt". Onderzoek Grote bedrijven doen vrijwel altijd zogenoemde pre-employment screeningen bij het aannemen van nieuwe topmensen. Dat varieert van onderzoek of iemand een Verklaring Omtrent Gedrag heeft tot een uitgebreider achtergrondonderzoek. Johan Klokman van onderzoeksbureau Hoffmann gaf jarenlang leiding aan een team dat dit soort screenings uitvoerde voor bedrijven. "Je merkt aan de reactie van Tata dat ze hier niet mee geassocieerd willen worden", zegt Klokman. "Het is alleen maar de vraag of je zoiets over het verleden van Pols zou aantreffen in een achtergrondonderzoek. Vaak spreek je met een bedrijf een terugkijktijd af van maximaal tien jaar." Maar ook als niets gevonden wordt, benadrukt hij dat bij een hoge functie ook onderdeel van de gesprekken met kandidaten - of in ieder geval zou moeten zijn - is dat een bedrijf vraagt aan de kandidaat: "moet je nog iets kwijt over jouw verleden wat voor ons belangrijk kan zijn of ons kan schaden?" 'Gericht vragen stellen" Dat zegt ook advocaat arbeidsrecht bij DAS Besselink. "Een werkgever kan heel gericht vragen stellen over het verleden. Maar los daarvan kan die ook vragen: 'is er iets waar we niet naar gevraagd hebben en wat wel van belang is om te weten voor ons?'" Dat maakt het volgens hem voor een werkgever ook makkelijker om iemand te ontslaan als er dan toch nog iets naar buiten komt. Het is daarom voor mensen in hoge functies goed om schoon schip te maken, zegt Besselink: "Bij twijfel zou ik zeggen: deel het maar wel. De kans dat het gaat uitkomen en dat het slecht gaat uitpakken is aanwezig. Zo houd je de regie."
Soldaten staan op een brug die de grens vormt tussen Uganda en de Democratische Republiek Congo. Ze hebben geweren en een fles met desinfectiemiddel bij zich. Hun opdracht: de nieuwe vijand zoveel mogelijk buiten de deur houden. Uganda sloot de grens met Congo de afgelopen week, omdat de ebolabesmettingen in het oosten van dat land alleen maar oplopen. De wereldgezondheidsorganisatie WHO telt op dit moment 321 besmette personen, onder wie 48 overledenen. In Uganda zijn dat volgens een eigen telling op dit moment veel minder: negen zieken en een dode. Dat willen ze hier zo houden. Alleen essentieel verkeer Bij de kleine grenspost bij het dorp Busunga in het westen van Uganda is een touw over de brug gespannen met rode plastic lintjes eraan. Ze wapperen in de wind. "We maken ons zorgen," zegt grenssoldaat Adeiero Docas op de brug. "We horen wat er in Congo gebeurt en het virus is nu ook hier. We moeten ons zo goed mogelijk beschermen." Ze mag nu alleen nog essentieel verkeer doorlaten. Dat bestaat uit af en toe een vrachtwagen met eten of hulpverleners die van de ene naar de andere kant reizen. Update uit Congo Vandaag komt de Congolees Adalbert Katembo, die in Congo voor het ministerie van Gezondheidszorg werkt, een update geven aan Ugandese gezondheidswerkers die ook bij de grenspost staan. "De situatie is slecht aan onze kant", zegt Katembo. Hij leest de lijst voor met besmettingen. Nieuwe gevallen, maar 80 kilometer verderop. "Daarbovenop zijn er gewapende groepen actief in onze regio. Dat zorgt ervoor dat mensen die besmet zijn zich verplaatsen. Daardoor wordt het met de dag erger. Wij zijn bang voor deze ziekte. Het ebolavirus heeft geen genezend medicijn. Daarom maakt het ons angstig." Grensverkeer Onder de Ugandese grensbrug stroomt de grensrivier. Kinderen springen in het koude water, vrouwen wassen hun kleding aan de oever. Aan de ene kant van de rivier Congolezen en aan de andere kant Ugandezen. Hier zijn geen hekken die de landen van elkaar scheiden. De grensdorpen zijn nauw met elkaar verbonden. Congolezen komen vaak naar de winkels in Uganda, omdat daar meer te koop is dan in eigen land. Kinderen uit Uganda gaan soms in Congo naar school, omdat hun ouders willen dat ze Frans leren. Andersom gebeurt ook: Congolezen die Engels willen spreken. En mensen aan beide zijden zijn familie van elkaar. De WHO is tegen het sluiten van de grenzen. Ze is bang dat daardoor juist meer mensen oversteken zonder gescreend te worden. Ook de Congolese gezondheidsmedewerker op de grensbrug maakt zich zorgen over het sluiten van de grens. "De bevolking zit in een moeilijke situatie. We krijgen eten uit Uganda. Er komt nu niet genoeg binnen." Mede daarom zullen mensen blijven oversteken. En dat kan. Want de grens echt afsluiten is onmogelijk. Op plekken waar de grensrivier ondiep is, staan soldaten om te voorkomen dat mensen erdoorheen waden. De grens tussen Congo en Uganda is 800 kilometer lang. "Mensen glippen er hoe dan ook tussendoor", erkent een Ugandese migratiemedewerker. Uganda heeft dan ook meer verdedigingslinies om besmettingen te voorkomen. In een dorp iets verderop staat een team van het Rode Kruis met posters waarop de symptomen van ebola staan. "Heb je koorts, moet je braken en voel je je lethargisch? Dat kan betekenen dat je ebola hebt", vertelt een voorlichter aan een groep vrouwen die groenten verkopen. Ze doppen boontjes, luisteren en stellen vragen. De voorlichters van dit team zijn Ugandezen uit de gemeenschap. "We zetten mensen in die men hier vertrouwt", zegt Christine Ondoru van het Rode Kruis. "We zien in Congo dat veel mensen boos zijn op de hulpverleners en de artsen. Ze geloven niet dat ebola bestaat. Hier proberen we er alles aan te doen om de mensen informatie te geven." Het helpt, zegt ze, dat ze de afgelopen jaren al vaker voorlichting hebben gegeven. Eerst over covid, en in 2022 was er in Uganda ook een ebola-uitbraak. "Mensen hebben al basiskennis en het wantrouwen is hier veel minder dan in Congo. Dat helpt." Sterke staat Terwijl ze in Congo zeggen achter de feiten aan te hollen, proberen ze in Uganda nieuwe besmettingen zo veel mogelijk voor te zijn. De Ugandese autoriteiten zijn veel beter georganiseerd. Het is een sterke staat. In Congo is die juist grotendeels afwezig. Ook is de gezondheidszorg veel beter in Uganda. Toch is de strijd tegen de ziekte ook hier niet zonder uitdagingen. De districtscommissaris van deze regio maakt deel uit van het regionale Ebola Task Team. In zijn kantoor zit hij non-stop aan de telefoon. "Scholen vragen ons om tanks om handen te wassen en we willen folders uitdelen met informatie over ebola, maar die hebben we niet," zegt Edward Mungabirwe. "We hebben onvoldoende middelen en te weinig mankracht. Maar we doen wat we kunnen om ebola in te dammen."
Een fietsenmaker in de stad Groningen is deze week opgepakt vanwege een lokfiets. De man zag hoe iemand anders een accu uit de fiets probeerde te stelen, maar werd bij het veiligstellen van de fiets uiteindelijk zelf meegenomen door de politie. "Ik wilde gewoon het goede doen." Dagen na het voorval is de schrik voor fietsenmaker Ammar Al-Zerkani nog groot. Zoals iedere werkdag was hij dinsdagochtend al vroeg in de zaak. Tientallen fietsen moesten van binnen naar buiten worden verplaatst. Daarbij viel hem iets op. Tegen een van de fietsenrekken stond al een paar dagen een peperdure elektrische fiets. "Zonder extra slot, met accu, dat is vragen om problemen", vertelt hij aan RTV Noord. Politieauto's Niet veel later zag hij vanuit zijn winkel hoe iemand probeerde de accu uit de fiets te stelen. Hij joeg de man weg, maar de dief probeerde het opnieuw. "De fiets had al zichtbare schade. Daarom besloot ik hem uit voorzorg binnen te zetten", vertelt Al-Zerkani. Vervolgens checkte hij via het online diefstalregister van de RDW of de fiets als gestolen geregistreerd stond. Dat bleek niet het geval. Maar nog geen tien minuten later stonden er ineens vier politieauto's voor zijn zaak. De elektrische fiets bleek een lokfiets te zijn van de politie. Al-Zerkani probeerde de situatie uit te leggen en toonde een screenshot van zijn zoekopdracht in het diefstalregister. Heling De fietsenmaker werd toch aangehouden op verdenking van heling en moest zijn zaak - inclusief alle onbewaakte fietsen voor de deur - achterlaten. Al-Zerkani vertelt dat hij vervolgens urenlang op het politiebureau zat. De rechercheur die hem verhoorde, zou in zijn maag hebben gezeten met de situatie. "Hij gaf aan dat hij me geloofde en was absoluut niet te spreken over het optreden van zijn collega's", vertelt Al-Zerkani. 'Dief lachte me uit' Uiteindelijk mocht de fietsenmaker gaan. Het voorval heeft een grote impact op hem gehad. "Ik ben al twee dagen aan het huilen. Ik wilde gewoon het goede doen en deze fiets veiligstellen", zegt Al-Zerkani. "Die dief lachte me nota bene uit, vroeg waar ik me mee bemoeide en stak zijn middelvinger naar me op." Gevoelens van onrecht en onmacht raken hem diep. "Ik heb die fiets helemaal niet nodig. Ik verdien genoeg omdat ik hard werk." De politie laat in een reactie weten dat er afgelopen dinsdag inderdaad een persoon is aangehouden vanwege heling nadat een lokfiets verplaatst was. Volgens de politie is de zaak geseponeerd.
Labor unions are threatening action against security firm I-SEC, which provides passenger screening services at Schiphol Airport, after staffing changes led to long